Οι ''πεταλιές'' του Αγίου Γεωργίου και ο ναός του στο Ρέθυμνο(Άγιος Γεώργιος ο Πεταλιώτης)

Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

«ΠΕΤΑΛΙΩΤΗ» ή «ΠΕΤΑΛΩΤΗ» ΣΤΗN ΚΑΛΛΙΘΕΑ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Οι παραδόσεις και τα εγκαίνια του σημερινού ι. ναού

Του Εμμανουήλ Χ. Γοργοράπτη,

Πτυχιούχου Θεολογίας,

Γραμματέα του Ο.Δ.Μ.Π. Νομού Ρεθύμνης.

   Ο ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου του «Πεταλιώτη» ή κατ΄ άλλους «Πεταλωτή» στην περιοχή της Καλλιθέας, ανατολικά της πόλης μας, είναι ένας τρίκλιτος ναός, αρχιτεκτονικού ρυθμού Βασιλικής. Το κεντρικό κλίτος είναι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο (23 Απριλίου), το νότιο κλίτος του είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο τον Μυροβλύτη (26 Οκτωβρίου) και το βόρειο στον Άγιο Mηνά (11 Νοεμβρίου). 

   Αρχικά, σύμφωνα με μια πρώτη εκδοχή σε εκείνο το σημείο υπήρχε ένα εικονοστάσι στη χάρη του Αγίου Γεωργίου, που ο σημερινός προϊστ. του ιερού Ναού αιδ. πρωτ. Δημήτριος Χριστοδουλάκης, πιθανολογεί πως είναι το εικονοστάσι, που υπάρχει ακόμα και σήμερα έξω και δεξιά επί της λεωφ. Εμμ. Πορτάλιου και Αιγαίου γωνία. Το εικονοστάσι αυτό, βρισκόταν στις αρχές του αιώνα, εντός της ιδιοκτησίας του Μουσουλμάνου Αγά Αλή Μεχμέτ Μελεμενάκη, που κατάγονταν από τα γειτονικά Περιβόλια, όπως αναφέρει και ο καθ. θεολογίας κ. Θεόδωρος Ρηγινιώτης.

   Την δεκαετία του 1920, οι Ρεθεμνιώτες χριστιανοί θέλησαν να ανακαινίσουν το εικονοστάσι και να το μετατρέψουν σε ιερό ναό, πάλι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο. Ο ιδιοκτήτης όμως, της περιοχής Αλή Μελεμενάκης, φανατικός Μουσουλμάνος και εχθρικός απέναντι στους Χριστιανούς, δεν επέτρεπε καμιά εργασία μέσα στα όρια της περιουσίας του. Αναγκάστηκε όμως, γρήγορα να αλλάξει γνώμη, όταν τον επισκέφτηκε σε όνειρο ο Άγιος Γεώργιος, ο οποίος τον προέτρεψε  να επιτρέψει την ανακαίνιση του εικονοστασίου σε ιερό ναό. Ο Αγάς, συγκλονισμένος από την εμπειρία του οράματος, όχι μόνο υποχώρησε αλλά και χρηματοδότησε την αγιογράφηση της εικόνας, που σήμερα φυλάσσεται στον πρόναο του νέου ιερού ναού, πίσω από το παγκάρι και φέρει την επιγραφή: «Δαπάναις Αλή Μελεμενάκη, 1925».

   Σύμφωνα με μια δεύτερη εκδοχή, που διαβάζουμε σε άρθρο του μακ.  προϊστ. του ναού αιδεσ. πρωτ. Δημητρίου Παπαλεβυζάκη στο περιοδικό της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου «Παράκλητος» (τ.5/1972) υπήρχε ιερός ναός από το 1762. 

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜ

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον (όπως πάντα) διάβασα στο φύλλο της 1.5.2013 των «Ρ.Ν.» το άρθρο του εξαίρετου κ. Γ. Εκκεκάκη για την τούρκικη απεικόνιση του αγίου Γεωργίου, που υπήρχε σε τζαμί του Ηρακλείου. Θα ήταν χαρά μου, αν μου επιτρέψετε να προσθέσω λίγα στοιχεία για την τιμή του αγίου Γεωργίου από τους μουσουλμάνους.

 Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από εκτενέστερο άρθρο του γράφοντος με τίτλο «Χριστιανικά θαύματα σε μουσουλμάνους», που δημοσιεύεται στο Διαδίκτυο.

του Θ.Ι. Ρηγινιώτη

 Πρέπει να αναφέρουμε ότι, αν και το επίσημο Ισλάμ δεν παραδέχεται τις πρεσβείες και τις παρεμβάσεις των αγίων, και μάλιστα των χριστιανών, οι απλοί μουσουλμάνοι τιμούν ως αγίους πολλούς σοφούς μουσουλμάνους διδασκάλους και ασκητές, ενώ επίσης πιστεύουν τους χριστιανούς αγίους. Αυτό οφείλεται στο ότι βλέπουν πολλά θαύματα, αλλά διευκολύνει και το γεγονός ότι, κατά το Ισλάμ, ο Θεός (Αλλάχ) είναι ο ίδιος με το Θεό της εβραϊκής και της χριστιανικής θρησκείας (βέβαια δεν παραδέχονται την Αγία Τριάδα, ενώ το Χριστό τον θεωρούν απλό άνθρωπο, αλλά μεγάλο προφήτη). Ιδιαίτερα η Παναγία τιμάται ιδιαίτερα από τους μουσουλμάνους και υπάρχουν πολλές εμφανίσεις τους σε αυτούς (η εικόνα της Παναγίας στα Καστελλάκια, αλλά και της Παναγίας Καλυβιανής, στη Μεσσαρά, ανακαλύφθηκαν μετά από εμφανίσεις της Παναγίας σε Τουρκάλες).

Ο άγιος Γεώργιος στην Πρίγκηπο
Η ιερά μονή του αγίου Γεωργίου του Κουδουνά στην Πρίγκηπο γίνεται τόπος συνάντησης χριστιανών και μουσουλμάνων κάθε χρόνο στην εορτή του αγίου (23 Απριλίου). Χιλιάδες μουσουλμάνοι κάθε ηλικίας και φύλου επισκέπτονται και προσκυνούν, πάντα στις 23 του Απρίλη, ακόμη κι όταν ο άγιος γιορτάζεται τη Δευτέρα του Πάσχα.
Σε σχετικό άρθρο της δημοσιογράφου κας Ράλλης Παπαγεωργίου (δημοσιεύεται στο Διαδίκτυο) διαβάζουμε μεταξύ άλλων: «Άνδρες, γυναίκες, παιδιά ανηφορίζουν κρατώντας στα χέρια τους μια... κουβαρίστρα!
Πολύχρωμες κλωστές κατά μήκος του δρόμου δίνουν χρώμα στο ήδη ανοιξιάτικο περιβάλλον. Οι άνθρωποι δένουν μικρές κορδέλες ή μαντιλάκια στα κλαδιά των δέντρων, αφήνουν σημειώματα ή ζωγραφιές, για να τους προστατεύει ο Άγιος από κάθε κακό, να αγοράσουν ένα σπίτι, να βρουν καλύτερη δουλειά, να τους αγαπήσει αυτός που θέλουν. «Το όνομα του Βεντούτ, στην καρδιά του, πρόσθεσε την αγάπη μου γι’ αυτόν, ας με αγαπήσει σε παρακαλώ!..».
«Στην είσοδο του ναού κάποιες νεαρές κοπέλες έγραφαν σε ένα αλουμινένιο τμήμα του τοίχου την ευχή τους. Οι Τούρκοι αστυνομικοί επιτηρούν τη γραμμή που υπάρχει ακόμα και μέσα στην εκκλησία. Δεν φαίνεται να τους ενοχλεί, ούτε να ξαφνιάζονται. Μάλλον η πιο ξαφνιασμένη ήμουν εγώ. Μπροστά στην εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, όλοι... προσκυνούν! Η εικόνα είναι γεμάτη τάματα και πολλά ρολόγια! Δεν κατάλαβα για ποιο λόγο υπάρχουν τα ρολόγια, αλλά δεν πειράζει... Ούτε χρόνος υπήρχε, ούτε κάποιος διαθέσιμος να ρωτήσω. Όλοι ήταν είτε απασχολημένοι, είτε απορροφημένοι. Στο πίσω μέρος της εκκλησίας, πάνω στο βράχο, ορισμένες γυναίκες λιώνουν τους κύβους της ζάχαρης, κολλάνε τα κεριά και επαναλαμβάνουν ψιθυριστά την ευχή τους. Είναι 4:00 το απόγευμα και στην ουρά περιμένουν τουλάχιστον 1.000 άτομα. Ακόμη ανεβαίνουν...».
Θα πρέπει να προσθέσουμε εδώ ότι ανάλογη ευλάβεια δείχνουν οι Τούρκοι στον άγιο Δημήτριο, τον οποίο προσκυνούν στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ξηροκρήνης (Κουρού Τσεσμέ) προς την πλευρά του Βοσπόρου…

Ο Άγ. Γεώργιος ο Επανωσήφης

Στο νομό Ηρακλείου βρίσκεται η ιστορική μονή του αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, η λεγόμενη «μονή Επανωσήφη». Το σπουδαίο αυτό μοναστικό κέντρο της κεντρικής Κρήτης είχε την ιδιαιτερότητα ότι βρισκόταν ανάμεσα σε χωριά με αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό! Όμως, παρά τα προβλήματα που προκαλούσαν ενίοτε φανατικοί και θερμόαιμοι μουσουλμάνοι, η θαυματουργική δύναμη του αγίου τον είχε καταστήσει σεβαστό στη συντριπτική πλειοψηφία τους.
Στην εφημερίδα Ελεύθερη Σκέψις Ηρακλείου στις 12.7.1930 διαβάζουμε:
«Ακόμη και αυτοί οι Τούρκοι των πέριξ χωρίον επίστευον εξ ολοκλήρου προς την θαυματουργόν δύναμιν του αγίου. Αυτοί μάλιστα το πρώτο αρσενικό αρνί το οποίον εγεννάτο εις το κοπάδι των, το εσάμωναν (=σημείωναν) του Αγίου Γεωργίου και του το επήγαιναν άμα εμεγάλωνε».
Κατά την Τουρκοκρατία, ο Τούρκος αγάς που κατείχε το κτήμα, όπου βρίσκεται το ξωκλήσι του αρχαγγέλου Μιχαήλ (Μετόχι του Αηστράτηγου), περιγελούσε τον άη Γιώργη και, όταν ο ηγούμενος του Επανωσήφη προσπάθησε να τον πείσει για τη θαυματουργική δύναμη του αγίου, εκείνος απείλησε να σφάξει όλους τους μοναχούς, αν δεν κάνουν τον άγιο να προκαλέσει βροχή, μεσούντος του Ιουνίου. Οι μοναχοί επιδώθηκαν σε ολονύκτια προσευχή αλλά μέχρι το πρωί δεν υπήρχε ούτε ένα σύννεφο στον ουρανό. Ο αγάς ξεκίνησε με ομάδα ενόπλων για τη σφαγή, όταν όμως έφτανε κοντά στη μονή, άρχισε να βρέχει. Άνοιξαν οι καταρράκτες του ουρανού και οι Τούρκοι, για να γλιτώσουν, μπήκαν στον ανεμόμυλο της μονής. Στη συνέχεια ο αγάς όχι μόνο σεβάστηκε τον άγιο, αλλά και δώρισε το μετόχι στο μοναστήρι.

Ο ΚΥΠΡΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Kωστής Kοκκινόφτας Kέντρο Mελετών Iεράς Mονής Kύκκου Ο ΚΥΠΡΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Για τη ζωή και τον τόπο καταγωγής του Γεωργίου δεν έχουν διασωθεί οποιεσδήποτε πληροφορίες στη µόνη γνωστή πηγή της εποχής, που είναι το «Nέον Mαρτυρολόγιον».

Σύµφωνα µε όσα αναφέρονται σε αυτό, ο Γεώργιος ήταν νεαρός στην ηλικία, ωραίος στην εµφάνιση, φρόνιµος στη συµπεριφορά και σώφρων στα ήθη. Σηµειώνεται ακόµη, ότι µετέβη σε νεαρή ηλικία στην Πτολεµαΐδα, τη σηµερινή Άκκρα της Παλαιστίνης, όπου προσελήφθη
στην υπηρεσία κάποιου Eυρωπαίου προξένου.
 Eκεί, ανάµεσα στα καθήκοντά του περιλαµβανόταν και η µέριµνα για την αγορά τροφίµων, µε αποτέλεσµα να είναι υποχρεωµένος να συναλλάσσεται µε κατοίκους της περιοχής, για να εξασφαλίζει διάφορα είδη πρώτης ανάγκης, όπως αυγά από µία φτωχήTουρκάλα. Tο γεγονός αυτό, όµως, προξένησε φθόνο σε Oθωµανίδες, µε τις οποίες δεν είχε
συναλλαγές, γι’ αυτό και µία µέρα που επισκέφθηκε το σπίτι της γυναίκας και εξυπηρετείτο από τη νεαρή κόρη της, επειδή η ίδια απουσίαζε, αυτές άρχισαν να φωνάζουν, ότι υποσχέθηκε στην κοπέλα πως θα προσχωρούσε στον Iσλάµ και θα τη νυµφευόταν. Tότε,
διάφοροι Oθωµανοί, που άκουσαν τις φωνές των γυναικών, τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στο δικαστήριο.

 Mάταια ο Γεώργιος διαµαρτυρόταν, ότι επρόκειτο για ψέµατα και συκοφαντίες. Σύµφωνα µε τον ισλαµικό νόµο της εποχής, η µαρτυρία του δεν είχε καµιά
ισχύ, αφού οι Oθωµανοί κατήγοροί του έδιναν διαφορετική εκδοχή για τα γεγονότα. Tότε, οι τελευταίοι τον προέτρεψαν, αρχικά µε υποσχέσεις για τιµές και δώρα, και στη συνέχεια µε απειλές, να εξισλαµιστεί και να νυµφευτεί την κοπέλα, ώστε να απαλλαγεί από την εναντίον
του κατηγορία. O Γεώργιος, όµως, απέρριψε την πρότασή τους, οπότε ο τοπικός Οθωµανός δικαστής εξέδωσε διάταγµα εκτέλεσής του.
 Aκολούθως, οδηγήθηκε σιδηροδέσµιος στην πλατεία της πόλης, κοντά στο τζαµί, απότο οποίο είχαν εξέλθει πολλοί Oθωµανοί, επειδή ήταν Παρασκευή και ηµέρα προσευχής γι’αυτούς. Eκεί, του πρότειναν και πάλιν να «τουρκίσει», αλλά ο Γεώργιος επέµενε στη χριστιανική του πίστη και έλεγξε τις πλάνες των κατηγόρων του. Tότε, αυτοί τον
κακοποίησαν και τελικά τον πυροβόλησαν µε τα πιστόλια τους. Tόσο ήταν το µένος τους,ώστε στη συνέχεια ανέσυραν µαχαίρια και τα βύθισαν επανειληµµένα στο νεκρό σώµα του Mάρτυρα.

Όπως αναφέρει ο Όσιος Nικόδηµος, ο θάνατος του Γεωργίου συνοδεύτηκε από ξαφνική θαλασσοταραχή, και µανιασµένα κύµατα άρχισαν να κτυπούν µε ορµή το τζαµί και το τελωνείο, λες και ήθελαν να διαµαρτυρηθούν για την άδικη εκτέλεσή του. Πολλά δε από
αυτά, αν και η θάλασσα βρισκόταν σε αρκετή απόσταση από το σηµείο

Πρεσβύτερος Γεώργιος καί οἱ σύν αὐτῷ Δώδεκα Νεομάρτυρες Γέργερης

Σύμφωνα μέ τίς ζωντανές παραδόσεις τῶν ἡλικιωμένων κατοίκων τῆς Γέργερης, στίς 25 Μαρτίου τοῦ 1828, ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, κατάτή διάρκεια τῆς Θ. Λειτουργίας, στόν Ἱ. Ναό Μεταμορφώσεως Γέργερης,εἰσῆλθαν ἄγριοι ὀθωμανοί μέ τά σπαθιά τους γυμνά. 

Τό ἐκκλησίασμα ἔντρομο ἔτρεξε γιά νά σωθεῖ.Δώδεκα ἄνθρωποι παρέμειναν ἐντός τοῦ ἐν λόγῳ Ἱ. Ναοῦ μαζί μέ τόν λειτουργοῦντα Ἱερέα Γεώργιο Κυριακίδη, γιά νά τόν ὑπερασπισθοῦν. 

Οἱ Oθωμανοί, τελικά, κατέσφαξαν τόν λειτουργοῦντα Πρεσβύτερο Γεώργιο καί τούς δώδεκα ἀνθρώπους πού παρέμειναν στόν Ἱ. Ναό Μεταμορφώσεως Γέργερης

Aγνωστη εικόνα του Θεοφάνη του Eλληνα στο Aγιον Oρος

Μια άγνωστη εικόνα μικρών διαστάσεων, των στρατιωτικών αγίων Γεωργίου και Δημητρίου, που φυλάσσεται στο Αντιπροσωπείο της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου στις Καρυές του Αγίου Όρους, αποδίδεται για πρώτη φορά στο συνεργείο του σπουδαίου βυζαντινού ζωγράφου, Θεοφάνη τον Eλληνα, που θεωρείται ο θεμελιωτής της ζωγραφικής στη Ρωσία. Η εικόνα έφτασε στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου ως δώρο στον μακαριστό ηγούμενο Χρυσόστομο και η μελέτη της από τον αρχιμανδρίτη Εφραίμ Γκιβίση τον Εσφιγμενίτη, οδήγησε στην χρονολόγησή της στον 14^ο αιώνα (γύρω στα 1380), αλλά και στην εκτίμηση ότι φιλοτεχνήθηκε από τον σπουδαίο αγιογράφο. 

Την αδημοσίευτη μέχρι πρότινος Παλαιολόγεια εικόνα, παρουσίασε ο π. Εφραίμ στο πρόσφατο Διεθνές Επιστημονικό Εργαστήριο της Αγιορείτικης Εστίας στη Θεσσαλονίκη, προκαλώντας το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας. Κατέληξε δε στο συμπέρασμα ότι είναι από μέλος του συνεργείου του Θεοφάνη του Έλληνα, μέσα από συγκρίσεις πανομοιότυπων εικόνων από τα Μετέωρα και την Cuenca της Ισπανίας.

«Οι άγιοι Γεώργιος και Δημήτριος, παρουσιάζονται μετωπικοί, φορούν πλούσια στρατιωτικά και πολιτικά ενδύματα δουλεμένα με εξαιρετικά μικρογραφικό τρόπο και με πολλές χρυσογραφίες. Διακρίνονται όλα τα στοιχεία της τέχνης των Παλαιολόγων, ενός πολύ καλού συνεργείου μιας κεντρικής πόλης της αυτοκρατορίας, ίσως της ίδιας της Κωνσταντινούπολης και η εικόνα αυτή φαίνεται ότι αποτελεί έναν κρίκο μιας αλυσίδας έργων τέχνης που ενώνει τα άκρα του γνωστού τότε κόσμου», λέει στο ethnos.gr, ο π. Εφραίμ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το σημαντικό εργαστήριο, όπου φιλοτεχνήθηκε η εικόνα, έχει εκτελέσει παρόμοια έργα, κατόπιν παραγγελίας υψηλών αξιωματούχων της Αυτοκρατορίας, διάσπαρτα σήμερα σε Μουσεία και συλλογές στην Ανατολή, στη Δύση και στο Βορρά. «Η υψηλή ποιότητα, τα εξαιρετικά ακριβά υλικά της ζωγραφικής και των μεταλλικών επενδύσεων με τους άφθονους πολύτιμους λίθους, αλλά και η θαυμαστή επιρροή που άσκησε εκτός συνόρων ο ζωγραφικός τρόπος του συνεργείου, προδίδουν την έδρα του, στην πόλη του Κωνσταντίνου», αναφέρει ο π. Εφραίμ.

Κάνοντας μια πολύχρονη μελέτη και μέσα από φωτογραφίες, έδειξε ότι η συγκεκριμένη εικόνα, όπως και άλλες από τα Μετέωρα, από την Γκουένα της Ισπανίας, αλλά και οι τοιχογραφίες της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Βλατάδων στη Θεσσαλονίκη, προέρχονται από το ίδιο εργαστήριο του Θεοφάνη του Έλληνα, έναν Βυζαντινό ζωγράφο του ύστερου Μεσαίωνα, που μεγαλούργησε ως αγιογράφος.

Ο Θεοφάνης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια μετοίκησε στο Νόβγκοροντ της Ρωσίας και αργότερα στην Μόσχα. Θεωρείται ο θεμελιωτής της ρωσικής ζωγραφικής και μαθητής του, μεταξύ άλλων, υπήρξε ο σπουδαίος, Αντρέι Ρουμπλιόφ. Σύμφωνα με τις πηγές, εργάστηκε σε περισσότερες από 40 εκκλησίες σε αρκετές περιοχές, όπως στους ναούς Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο Νόβγκοροντ, Κοίμησης της Θεοτόκου στη Μόσχα και Ευαγγελισμού στο Κρεμλίνο. Επίσης φιλοτέχνησε Ευαγγέλια, κυρίως κατόπιν παραγγελίας, όπως αυτό του γνωστού Ρώσου ευγενή, Φιόντορ Κόσκα.

Σταθμοί στην πορεία του εκτός Ρωσίας, ήταν η Κωνσταντινούπολη, η Χαλκηδόνα, ο Γαλατάς και η Κάφα-σημερινή Θεοδοσία στην Κριμαία.  Το έργο του έχει στοιχεία ιμπρεσιονισμού και οι μορφές των αγίων διακρίνονται για την τραγικότητα και την αγωνία. Σκοπός του ήταν να αποδώσει όχι την ηρεμία και την ιλαρότητα, αλλά την πνευματική ένταση, την συνεχή πάλη και τις δοκιμασίες, που τους οδήγησαν στο να γίνουν άγιοι

πηγή

Η ΜΟΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΕΚ ΤΣΟΥΡΧΛΙΟΥ

 Σε λίγες μέρες ( 17 Ιανουαρίου) τιμάται η μνήμη του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου του εκ Τσουρχλίου καταγόμενου και εν Ιωαννίνοις μαρτυρήσαντος. 

 Για όσους δεν γνωρίζουν ο Νεομάρτυς Άγιος Γεώργιος μαρτύρησε γιατί αρνήθηκε να αλλάξει την πίστη του, έπειτα από καταγγελία κάποιου χότζα το 1838. Τόσο σκληρά ήταν εκείνα τα χρόνια για τους χριστιανούς, που κινδύνευαν να χάσουν τη ζωή τους κάθε στιγμή λόγω της πίστης τους. 

Σήμερα θεωρούμε πάρα πολλά πράγματα αυτονόητα. Αναλογιζόμενοι εκείνα τα σκληρά χρόνια μπορούμε να καταλάβουμε εύκολα ότι η μόνη παρηγοριά των χριστιανών ήταν η προστασία που προσέφεραν εκκλησιαστικά ιδρύματα όπως η Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ. Εκείνους του χαλεπούς καιρούς ολοκληρωνόταν η εν λόγω Μονή. Και πράγματι η Μονή Ταξιαρχών και οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ ήταν αυτοί που προστάτευσαν το χωριό και όλη την γύρω περιοχή.Αυτό μπορούν να το βεβαιώσουν ακόμη και σήμερα οι γηραιότεροι μέσα από διάφορες αφηγήσεις και θαύματα.Ο Ταξιάρχης άλλωστε παρέμεινε αμιγές χριστιανικό χωριό.

Ο Νεομάρτυς Άγιος Γεώργιος, αφού βασανίστηκε απάνθρωπα, απαγχονίστηκε στις 17 Ιανουαρίου 1838. Μετά το μαρτύριο και την ταφή του Αγίου Γεωργίου ένας καταιγισμός θαυμάτων πλημμύρισε την πόλη των Ιωαννίνων. Η πρώτη του εικόνα φιλοτεχνήθηκε 13 μέρες μετά το μαρτύριο του.Παρουσιάζει τον Άγιο Φουστανελά.

Η πρώτη φορητή εικόνα του Αγίου η οποία έγινε στις 30/01/1838 μ.Χ. 13 ημέρες μετά το μαρτύριο του «Δια χειρός Ζήκου Χιοναδίτου” και με έξοδα του ιερομόναχου Χρύσανθου Λαϊνά.

 Έκτοτε πλήθος εικόνων φιλοτεχνήθηκαν είτε φορητές είτε σε Ναούς και Μοναστήρια.Μία τέτοια αγιογραφία του Νεομάρτυρα βρίσκεται και στην Ιερά Μονή Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ στον Ταξιάρχη Γρεβενών και συγκεκριμένα στον νάρθηκα. Η εικόνα του φιλοτεχνήθηκε λίγα χρόνια αργότερα το 1848 . Δυστυχώς σήμερα η Μονή παραμένει κλειστή για τους πιστούς, ενω περιμένει καρτερικά να αργήσουν οι εργασίες διάσωσης της. Επομένως είναι αδύνατον να θαυμάσουμε την πραγματικά θαυμάσια ολόσωμη αγιογραφία του νεομάρτυρα που σε αντίθεση με άλλες απεικονίσεις τον παρουσιάζει γενειοφόρο.

 Αναλογιζόμενοι το μαρτύριο του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου, ας δώσουμε προσοχή στο ότι ο Ελληνισμός και ο Χριστιανισμός επιβίωσαν χάρη στην διαφύλαξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς άυλης και υλικής. Ας αναλογιστούμε το παράδειγμά του και ας προσπαθήσουμε να τον μιμηθούμε.

ΕΝΑΡΞΗ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΤΩΡΑ!

Κλωνάρας Θεόδωρος

πηγή

«Εγώ πήγα στο Χριστούλη και στην Παναγίτσα ψηλά στον ουρανό με το άσπρο άλογο του Αγίου Γεωργίου!

Αφηγούνται ο Ηλίας και η Θεοφανώ Τσιραμπίδη, από το Δροσάτο N. Κιλκίς, γονείς τριών παιδιών. 

Στις 30-3-2001 πήγαμε το Μιχαλάκη μας ηλικίας 4,5 χρονών επειγόντως στο Νοσοκομείο Γεννηματάς Θεσσαλονίκης με ανυπόφορο κοιλόπονο. Μετά τις απαραίτητες εξετάσεις και διάγνωση αποφρακτικό ειλεό, χειρουργήθηκε επί 3,5 ώρες, και του αφαιρέθηκε μισό μέτρο σάπιο έντερο. Οι γιατροί μας είπαν ότι το παιδί πέρασε πολύ μεγάλη μπόρα, αλλά δεν ξεπέρασε τον κίνδυνο. Το βράδυ της Δευτέρας ως το επόμενο πρωΐ είχε 40 πυρετό. Την Τρίτη μεταφέρθηκε επειγόντως στη μονάδα εντατικής θεραπείας με σηψαιμία και οξύ αναπνευστικό σόκ. Οι ελπίδες να ζήσει μόλις 10%.

Στο μεταξύ, χωρίς να γνωρίζει τίποτα μια γειτόνισσα, βλέπει σε όνειρο τον άγιο Ραφαήλ και της λέει:

 «Αντωνία, εγώ θα φύγω, εσύ δεν με χρειάζεσαι άλλο. Θα πάω στον Ηλία, εκείνος με έχει ανάγκη τώρα!» 

Η γυναίκα ύστερα έμαθε για το γιό μας. Μιά γνωστή μας οικογένεια από τη Γουμένισσα, του κ. Πολυβίου Σαμαρά, πήγαν στον Άγιο Ραφαήλ στη Γρίβα και γονατιστοί με τον Ιερέα διάβασαν παράκληση για τη σωτηρία του παιδιού μας. Ο αδελφός μας Αβραάμ το απόγευμα ήρθε στο άδειο σπίτι μας να κάνει Παράκληση στον άγιο Γεώργιο για την υγεία του Μιχάλη. Κάποια στιγμή έλαμψε το δωμάτιο, τόσο που τρόμαξε. Από που ήρθε τόσο φώς ; Ίσως η Χάρη του Αγίου.

 Μετά απ’ αυτά, η κατάσταση του παιδιού άρχισε συνέχεια να βελτιώνεται, μέχρι το Σάββατο του Λαζάρου που άνοιξε τα ματάκια του. Την Μ. Δευτέρα ήταν εντελώς καλά και βγήκε από τη Μ.Ε.Θ. Μετά από εικοσιτρείς ημέρες νοσηλείας φύγαμε από το Νοσοκομείο.

 Όταν συνήλθε, άρχισε να μάς λέει διάφορα: 

«Εγώ πήγα στο Χριστούλη και στην Παναγίτσα ψηλά στον ουρανό, όπου έχει πολλά σύννεφα. Με το άσπρο άλογο του Αγίου Γεωργίου. Είδα το θείο Φάνη (γείτονά μας που πέθανε πριν 8 μήνες) και τη Δεσπούλα (ένα κοριτσάκι που πέθανε πριν 3 χρόνια), ήταν πολλοί άγνωστοι άνθρωποι εκεί και φορούσαν χρυσά αγγελουδίστικα και όλοι τραγουδούσαν… Ο Χριστούλης και η Παναγίτσα με ρώτησαν αν έχω αδέλφια, πως τα λένε και μου είπαν, μη φοβάσαι θα πας πάλι στη μαμά και τα αδέλφια σου. 

 – Δεν ξέρω πως να πάω πάλι εκεί.

 – Με το άλογό μου, είπε ο άγιος Γεώργιος.

 – Φοβάμαι, δεν ξέρω να οδηγήσω το άλογο. 

– Μη φοβάσαι, θα το οδηγήσω εγώ». 

Ο Μιχάλης είναι κοντά μας, γερό παιδί όπως και πριν, κάθε μέρα δοξάζουμε τον Θεό την Παναγία και όλους τους Αγίους που μας τον χάρισαν πάλι κοντά μας.
ΠΗΓΗ : † Μητροπολίτου Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως & Πολυκάστρου ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Θαύματα Αγίων ­ σημεία Θεού, ‘Εκδοση Ι. Μονής Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου & Ειρήνης, Γρίβα Γουμενίσσης.

Ο Άγιος Γεώργιος είναι πάντοτε ζωντανός και παρών ανάμεσα μας!

Ο Ελληνορθόδοξος άραβας και ευσεβής κάτοικος του χωριού των Ποιμένων (Beit Sahour–Μπετ Σαχούρ -Βηθλεέμ) Χαλίλ Αμπουφάρχα, ήτο πρόγονος του εφημερίου του χωριού, και διηγόταν το εξής γεγονός που έζησε γύρω στο 1903, πριν από περίπου πέντε-έξι γενιές.

 Είχε λάβει το κλειδί του σπηλαίου να πάει ενωρίς να ανάψει τα καντήλια για τον όρθρο. Νομίζοντας ότι ήταν 5 το πρωί, επειδή ήταν πανσέληνος εκείνο το βράδυ, έφθασε στο σπήλαιο στις δύο μετά τα μεσάνυχτα πολύ ενωρίτερα. Όταν έφθασε στον υπόγειο ναό, άκουσε (απ’ έξω) ψαλμωδία, αλλά δίστασε να μπεί μέσα επειδή οι φωνές του φάνηκαν άγνωστες. Αναρωτήθηκε ποιός άραγε να είχε ανοίξει τον ναό, και αφού πήρε θάρρος μπήκε μέσα στην εκκλησία.

 Βρέθηκε λοιπόν σε ουράνια θεία Λειτουργία αγγέλων. Παρατήρησε τότε μια Κυρία που στεκόταν κοντά στην Ωραία Πύλη, περιτριγυρισμένη από φωτοστέφανο. Στάθηκε ακίνητος ακούοντας με έκπληξη, θαυμασμό και απορία την ουράνια υμνωδία, διερωτώμενος πως άραγε ηξιώθη να βρεθεί σε ακολουθία αγγέλων, και ποιά ήταν αυτή η θαυμαστή γυναίκα.

Ξαφνικά άκουσε να έρχεται από πάνω, από την πόρτα του σπηλαίου, θόρυβος βημάτων αλόγου, καλπασμός αλόγου και ένας νεαρός καβαλάρης έφθασε έξω από το σπήλαιο. Μόλις μπήκε, μέσα τρέχοντας, πλησίασε την Κυρία η οποία τον ρώτησε με δυνατή φωνή: 

«Πού ήσουνα Άγιε Γεώργιε και άργησες να έρθεις, εσύ που δέχεσαι τα περισσότερα δώρα από τους πιστούς;».

 Καί αυτός απάντησε: «Μητέρα του Θεού, Κυρία Θεοτόκε, μια βάρκα βυθιζότανε στο πέλαγος και ήμουν υποχρεωμένος να τρέξω να βοηθήσω τους ανθρώπους που επικαλέστηκαν την βοήθειά μου».

 Λέγοντας αυτά τίναξε το μανδύα του που ήτο βρεγμένος, και πιτσίλισε το πρόσωπο και τα ενδύματα του Χαλίλ Αμπουφάρχα που ήταν παρών. Όταν τελείωσε η ουράνια αυτή Θεία Λειτουργία έλαβε αντίδωρο από τα χέρια της Παναγίας, και όταν εξαφανίστηκαν οι Άγγελοι, η Παναγία και ο Άγιος Γεώργιος, αυτός παρέμεινε με πειστήριον στα χέρια του το αντίδωρο και τις σταγόνες στα ρούχα του από τον μανδύα του Αγ.Γεωργίου, προς πίστωσιν αληθινή των κατοίκων του χωριού και του ιερέως που έφθασαν κατόπιν για τον όρθρο, και τους εξήγησε τα όσα θαυμαστώς είδε και άκουσε στο σπήλαιο των Ποιμένων.

(φυλλάδιο Ι.Μονής των Ποιμένων, Αρχιμ.Ιγνάτιος, Σεπτ. 2007, Ανατ. Ιερουσαλήμ, Ισραήλ)

πηγή

Η περιπέτεια μιας εικόνας...

Η εικόνα του Αγίου Γεωργίου που βλέπετε είναι η επαναπατρισμένη εικόνα του Πολιούχου μας, που λιτανεύτηκε σήμερα το πρωί από τον Προσκυνηματικό Ναό του Νεομάρτυρα στην κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων, μετά την Πανηγυρική Τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Η εικόνα αυτή φέρεται να είχε κλαπεί από την περιοχή σε άγνωστο χρόνο, βρέθηκε στην Εσθονία, από εκεί αγοράστηκε στη Λιθουανία, όπου τη βρήκε κάποιος, την αγόρασε και τη δώρησε πριν λίγες ημέρες στο Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ιωαννίνων κ. Μάξιμο και στη Μητρόπολη Ιωαννίνων.

ΠΗΓΗ

Θαύματα Αγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου

Πέρυσι παραμονές της εορτής του Αγίου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ,στο Ξυνό της Φλώρινας,έξι γυναίκες έμειναν το βράδυ στην εκκλησία του χωριού,
η οποία είναι αφιερωμένη στον Άγιο.
Έμειναν για να ξενυχτήσουν προσευχόμενες.Είναι ένα έθιμο που υπάρχει στο χωριό από παλιά.Αφού έφυγαν οι τελευταίοι προσκυνητές ,οι γυναίκες κλείδωσαν και χωρίστηκαν δύο δύο σε διάφορα σημεία του ναού και ησύχαζαν.
  Ενα μισάωρο μετά άκουσαν ποδοβολητό πάνω από το ναό και εν συνεχεία ακούστηκε μέσα στον ναό και μια αλυσίδα να σέρνεται !

Οι δύο νεότερες γυναίκες που στέκονταν μπροστά στον σολέα, ένιωσαν μια ζωντανή παρουσία να περνάει απο δίπλα τους και να μπαίνει στο ιερό 
Συγκλονισμένες οι δύο γυναίκες δεν τόλμησαν να κοιτάξουν 
Αμέσως ακούστηκε μια ουράνια απόκοσμη ψαλμωδία να ψάλλει:
"Ω Γλυκύ μου Έαρ",..κι ένα αόρατο θυμιατό ακουγόταν να θυμιάζει δυνατά στις εικόνες του τέμπλου. 
Μια λάμψη σαν σύννεφο βγήκε απο την εικόνα του Αγίου και έφτασε διαγώνια σε μια μεγάλη απόσταση στον Επιτάφιο ,
κάτι που γινόταν ασταμάτητα για ώρα. 
Όλη αυτή η ουράνια κατάσταση κράτησε για δύο περίπου ωρες και τελείωσε ψάλλοντας: " Χριστός Ανέστη " !

Δεν είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται ο Άγιος Γεώργιος στο χωριό μας  στο Ξυνό Φλώρινας .Εχει κάνει πολλά θαύματα.
Παλαιότερα έφεραν μια παράλυτη γυναίκα παραμονή της εορτής του στον ναό .
Ενω οι υπόλοιπες γυναίκες συζητούσαν , αυτή αποκοιμήθηκε.
Σε κάποια στιγμή μάζεψε απότομα τα παράλυτα πόδια της τρομαγμένη μέσα στον ύπνο της και ξυπνησε
Όταν την ρώτησαν τι έπαθε ,αυτή τους είπε ότι ένα άσπρο άλογο πέρασε μπροστά της και παραλίγο θα την πατούσε.Η γυναικα όμως αυτή ,έφυγε απο τον ναό περπατώντας.
Κατα την διαρκεια της Tουρκοκρατιας ,ηρθαν τρεις φορες εχθρικα στρατευματα να καψουν το χωριο μας.Αντρες του χωριου επαιρναν την εικονα του Αγιου και εβγαιναν τοτε στον δρομο.
Καποιοι απο αυτους εβλεπαν τον Αγιο στο άσπρο άλογο του να κοβει τον αέρα με σπαθί και Ω του θαύματος ,οι Τούρκοι γύριζαν πίσω ! 
Όμως να σας πω και άλλη μια θαυμαστή εμφάνιση του Αγίου , πάλι στον νομό μας,βορειότερα στο χωριό Μελίτη.
Πριν τριάντα χρόνια περίπου εμφανίστηκε σε όνειρο μιας ευλαβούς κυρίας ο ΑΓΙΟΣ Γεώργιος και της ειπε ,οδηγώντας την έξω από το χωριό ,
να σκαψει για να βρει τον ναό του.
Η κυρία πήγε τρείς φορές στον Δεσπότη ώσπου να γίνει πιστευτή και να πάρει άδεια.Τέλος πήρε ένα σκαπτικο μηχάνημα και πηγε στο μέρος όπου της υπέδειξε ο Άγιος.
Όσο και να έσκαψαν όμως δεν βρήκαν τίποτε.
Το βράδυ ο Άγιος της εμφανίστηκε πάλι λέγοντάς της,¨"όχι έτσι ,με πονάτε.Με τα χέρια να με βγάλετε" !
Όντως την άλλη μέρα σκάβοντας με τα χέρια
έφεραν στο φως έναν αρχαιότατο βυζαντινό ναό του Αγίου Γεωργίου.
Αφου συντήρησαν τα θεμέλια έκτισαν από πάνω νέο ναο προς τιμήν του.
Χρόνια αργότερα κατά την διάρκεια στρατιωτικής άσκησης,
φυλούσε σκοπιά ένας ελληνας μουσουλμάνος,
Ξαφνικά το βράδυ άκουσαν τις φωνές του και έτρεξαν όλοι να δουν τι συνέβη.
Ο έντρομος μουσουλμάνος τους ειπε ότι του εμφανίστηκε ένας στρατιώτης με λευκό άλογο.
Ο άνθρωπος αυτός βαπτίστηκε χριστιανός Ορθόδοξος, απο βουλευτή της περιοχής !

Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού !

πηγή

Η εικονογραφία του αγίου Γεωργίου του Νέου (ή Φουστανελά)στην όψιμη μεταβυζαντινή ζωγραφική της περιοχής των Σερρών

Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ (΄Η ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑ) ΣΤΗΝ ΟΨΙΜΗ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ

https://www.serres.gr/synedrio100/images/2006/petros%20%20c.%20%20samsaris.pdf

Τα Γιάννινα τιμούν τον Πολιούχο τους! Με άμαξα η εικόνα του Αγίου Γεωργίου!

  Με την άμαξα, όπως καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια, η εικόνα του Αγίου Γεωργίου μεταφέρθηκε από τον Σεπτό Οίκο στο εικονοστάσι που βρίσκεται μπροστά στην κεντρική πύλη του Κάστρου και στην συνέχεια στην Πλατεία Πάργης.

 Με αυτές τις όμορφες εικόνες, ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις για τον εορτασμού του Πολιούχου της πόλης. Στην κεντρική πύλη του Κάστρου έγινε δέηση από τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Μάξιμο παρουσία δεκάδων πιστών. Απευθυνόμενος προς τον κλήρο ο Μητροπολίτης τόνισε ότι το παράδειγμα του Αγίου Γεωργίου που μαρτύρησε για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, καθώς η πατρίδα μας περνά δύσκολες ώρες.

Οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό του Πολιούχου των Ιωαννίνων κορυφώνονται την Πέμπτη όπου το πρωί θα τελεστεί αρχιερατική θεία λειτουργία στο Ναό του Αγίου στην Πλατεία Πάργης και Θεία Λειτουργία στον Οίκο και στον Μητροπολιτικό Ναό.

Στις δέκα και μισή θα γίνει η λιτάνευση των ιερών λειψάνων και εναπόθεσή τους στον Μητροπολιτικό Ναό.

Στις πέντε το απόγευμα της ίδιας μέρας ιερά παράκληση στον Σεπτό Οίκο και στις έξι μέγας αρχιερατικός εσπερινός στον Μητροπολιτικό Ναό.

Την Παρασκευή 18 Ιανουαρίου στις επτά το πρωί θα τελεστεί όρθρος και αρχιερατική θεία λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ναό και στις πέντε το απόγευμα εσπερινός και ιερά παράκληση καθώς και επιστροφή των ιερών λειψάνων στο Ναό του Πολιούχου, στην Πλατεία Πάργης.

Ο Άγιος Γεώργιος, απαγχονίστηκε από τους Τούρκους σε ηλικία 30 ετών, στις 17 Ιανουαρίου 1838, στον πλάτανο που υπήρχε στην τοποθεσία Κουρμανιό, κοντά στην πύλη του κάστρου της πόλης.

Αν και το σώμα του Αγίου έμεινε μέρες κρεμασμένο, δεν αλλοιώθηκε, ενώ ταυτόχρονα ένα φωτεινό σημάδι ήταν μόνιμα πάνω από το κεφάλι του τις νύχτες και έγιναν πολλά θαύματα σε ασθενείς.

Αυτά έπεισαν τους Τούρκους να αποδεχθούν την αγιότητα του Αγίου Γεωργίου και έδωσαν εντολή να ενταφιαστεί με τις μεγαλύτερες τιμές, κάτι που έγινε από τον τότε μητροπολίτη Ιωακείμ, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αθανασίου.

Η ανακομιδή των Λειψάνων του Αγίου Γεωργίου, έγινε το 1971.

epiruspost

Φωτογραφία από την ημέρα της Κουράς του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη το 1919

Φωτογραφία από την ημέρα της Κουράς του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη το 1919

πηγή

Ἔκθεσις περί τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ ἁγ. Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου

Καθηγητοῦ Ἀντ. Μάρκου

Σέ ἀπάντηση σχετικοῦ αἰτήματος τοῦ Ἱδρύματος «Χριστοφόρος Παπουλᾶκος».
Ὁ ἅγ. Μεγαλομάρτυς Γεώργιος μαρτύρησε μέ ἀποκεφαλισμό, τήν Παρασκευή 23η Ἀπριλίου τοῦ ἔτους 303, κατά τόν διωγμό τοῦ Διο-κλητιανοῦ. Σύμφωνα μέ τήν μαρτυρία τοῦ Ἱστορικοῦ Εὐσεβίου, ἡ ἡμέρα αὐτή ἀντιστοιχοῦσε στήν Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου τοῦ ἔτους 303. 
Ἡ συναξαριστική παράδοση δέχεται, ὅτι ὁ πιστός ὑπηρέτης τοῦ Ἁγίου Πασικράτης, κατά τήν ἐπιθυμία τοῦ Ἁγίου, μετέφερε τό Λεί-ψανο τοῦ Μεγαλομάρτυρος, μαζί μέ ἐκεῖνο τῆς μητέρας του ἁγ. Πολυχρονίας πού μαρτύρησε μαζί του, στή Λύδδα τῆς Παλαιστίνης, ὅπου καί τά ἐνταφίασε. (Σήμερα στήν Λύδδα σώζεται ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου). 

Περί τῶν Λειψάνων τοῦ ἁγ. Γεωργίου ἐπικρατοῦν δύο παραδόσεις:

 Σύμφωνα μέ αὐτή τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς, δέν εἶναι γνωστό πότε ἀνακομίσθηκαν τά Λείψανα τοῦ Μεγαλομάρτυρος ἀπό τήν Λύδδα στήν ΚΠολη, μέχρι τό 1207 πάντως στήν ὁμώνυμη Μονή τῶν Μαγγάνων ΚΠόλεως ὑπῆρχε ἡ Κάρα του. Ὅταν τό 1207 ἐγκαταστάθηκαν ἐκεῖ Λατίνοι Μοναχοί, ἡ Κάρα μεταφέρθηκε ἀπό τούς Καταλανούς στό φρούριο τῆς Λειβαδιᾶς, ἀπ’ ὅπου τό 1393, μέ τήν ἐκδίωξη τῶν Κατά-λανῶν ἀπό τό Φραγκικό Δουκάτο τῶν Ἀθηνῶν, μεταφέρθηκαν στήν Αἴγινα, τότε Καταλανική κτήση. Στή Βοιωτία πάντως πρέπει νά ἔμεινε μέρος Κάρας καί κάποια Λείψανα, διότι: α΄. Σύμφωνα μέ τά Δίπτυχα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, σήμερα στή Μητρόπολη Θηβῶν καί Λεβα-δείας, φυλάσσονται μέρος Κάρας καί ἄλλα Λείψανα πού ἀποδίδονται στόν ἅγ. Γεώργιο· καί β΄. Στήν Ἱερά Μονή ὁσ. Μελετίου Κιθαιρῶνος, φυλάσσεται παλαιά, περίτεχνη ἀργυρή Λειψανοθήκη πού περιέχει τήν Κάρα τοῦ ὁσ. Μελετίου (Ἁγίου τοῦ 11ου αἰ.), μέ ἐπιγραφή ὅμως πού τήν ἀποδίδει στόν Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο.
Τό 1462, ὅταν οἱ Βενετοί ἀντικατέστησαν τούς Καταλανούς στήν κατοχή τῆς Αἴγινα, πέτυχαν τήν κλοπή τῆς Κάρας τοῦ Ἁγίου καί τήν μεταφορά της στή Βενετία, ὅπου κατατέθηκε στό Ναό τοῦ ἁγ. Γεωργίου τοῦ Μείζονος, ὅπου σήμερα φυλάσσεται μέρος της.
Στή Βενετία ἐπίσης, στό Κοινόβιο τῶν Βενεδικτίνων τοῦ ἁγ. Νικολάου Lido, φυλάσσεται ἕνας βραχίονας τοῦ Ἁγίου, μερικῶς ἀδιά-φθορος, πού ἔφθασε ἐκεῖ τό 1296 ἀπό τήν Μονή ἁγ. Γεωργίου da Fiore τῆς Καλαβρίας. Τό Λείψανο αὐτό προσκύνησε τό Σαββάτο τῆς Τυρινῆς τοῦ 1438 ὁ Πατριάρχης ΚΠόλεως Ἰωσήφ, παρά τίς ἀμφιβολίες τοῦ Χαρτοφύλακος Μιχαήλ Βαλσαμῶνος γιά τήν γνησιότητά του. 

Σύμφωνα μέ μία δεύτερη παράδοση πού ἐπικρατεῖ στή Δύση (τήν λεγόμενη Ρωμαϊκή), τά Λείψανα τοῦ Μεγαλομάρτυρος δωρήθηκαν ἀπό τήν ἁγ. Ἰσαπόστολο Ἑλένη στήν Ἐκκλησία τῆς Ρώμης, ἀμέσως μετά τήν εὕρεσή τους (μέσα 4ου αἰ.). Τά Λείψανα αὐτά κατατέθηκαν στήν Παπική Καθέδρα τοῦ Λατερανοῦ, ἀπ’ ὅπου ἀργότερα μεταφέρθηκαν στό Ναό ἁγ. Γεωργίου Velabro. Τό 1600 ὁ Πάπας Κλήμης Η΄ δώρησε μέρος τῶν Λειψάνων αὐτῶν στόν Καθεδρικό Ναό τῆς Φερράρας. Ἐκεῖ φυλάσσεται καί τό μέρος τοῦ ἀδιαφθόρου βραχίονος πού προσκύνησε ὁ Πατριάρχης Ἰωσήφ και το ὁποῖο μετέφερε ἀπό τήν Παλαιστίνη κατά τίς Σταυροφορίες ὁ Κόμης Ροβέρτος τῆς Φλάνδρας. Τό Λείψανο αὐτό δωρήθηκε στό Ναό τό 1100 ἀπό τήν σύζυγό του Ματθίλδη. 

 Τό ἔτος 1999, προστέθηκαν στά γνωστά Λείψανα τοῦ Τροπαιοφόρου Μεγαλομάρτυρος, ἕνα ἀδημοσίευτο μέχρι τότε τμῆμα Κάρας. Ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Πέττας (Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπό-λεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως, Θεολόγος καί Δρ. Φιλολογίας, Ἱδρυτής καί Πρόεδρος τοῦ Ἱδρύματος «Χριστοφόρος Παπουλᾶκος»), μᾶς ὑπέδειξε παλαιά Λειψανοθήκη ἐξαιρετικῆς τέχνης καί ἔθεσε στή διάθεσή μας τά στοιχεῖα πού ἀφοροῦν τήν ὕπαρξη στήν Συλλογή τοῦ Ἱδρύματος, τμήματος τῆς Κάρας τοῦ ἁγ. Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Ὅπως προέκυψε ἀπό τήν σχολαστική μελέτη καί διασταύρωση τῶν στοιχείων, ἡ Λειψανοθήκη πού περιεῖχε τό τμήμα τῆς Κάρας, ἦρθε στήν κατοχή τῆς Λευϊτικῆς Οἰκογενείας Πέττα, κάτω ἀπό τίς ἀκόλουθες συνθῆκες:

 Μέ τήν ἀνταλλαγή τῶν πληθυσμῶν μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας, τοῦ ἔτους 1923, ἱκανός ἀριθμός προσφύγων κατέλειξε στήν περιοχή τῶν Πατρῶν, ὅπου δημιούργησε τόν συνοικισμό τῶν Προσφυγικῶν καί ἔζησε κάτω ἀπό πολύ ἄσχημες συνθῆκες. Τήν ἐποχή ἐκείνη ὁ παππούς τοῦ ἀρχιμ. Νεκταρίου, ἀείμνηστος Ἀνδρέας Ν. Πέττας, ἦταν ἰδιοκτήτης ἑνός ἐργοστασίου σαπωνοποιΐας, καθώς καί ἐξαγωγέας φρούτων πρός τήν Εὐρώπη. Ὡς φύσει φιλάνθρωπος, ὅπως καί ὁ γιός του Νικόλαος (ἔπειτα Ἱερεύς, πατέρας τοῦ ἀρχιμ. Νεκταρίου), ἔχοντας οἰκονομική εὐχέρεια, βοηθοῦσαν μέ διάθεση τροφίμων καί χρημάτων πολλές ἐμπερίστατες οἰκογένειες προσφύγων. Μία ἀπό αὐτές, σάν ἀντίδωρο εὐχαριστίας, δώρισε στόν ἔπειτα π. Νικόλαο, μία Λειψανοθήκη. Ἡ Λειψανοθήκη ἔχει μορφή βιβλίου, εἶναι ξύλινη, ἐπενδεδυμένη ἐξωτερικά μέ δέρμα καί διακοσμημένη ἐσωτερικά μέ ἁγιογραφίες πού εἰκονίζουν τήν Ζωοδόχο Πηγή καί 6 Ἁγίους, τῶν ὁποίων περιέχει Λείψανα. 

 Τό ἔτος 1999, μέ τήν χειροτονία τοῦ π. Νεκταρίου σέ Διάκονο, ζῶντος τοῦ ἀειμνήστου πατέρα του π. Νικολάου, ἀνοίχθηκε ἡ Λειψανοθήκη καί διαπιστώθηκε, ὅτι περιεῖχε Λείψανα 6 Ἁγίων, καθώς καί Τίμιο Ξύλο, ἐντός καλαισθήτου ἀργυροῦ Σταυροῦ εὐλογίας. Ἀπό τά 6 Λείψανα πού περιέχει, ἀναγνωρίσθηκαν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλου Θωμᾶ, Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους καί Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου (τῶν ἄλλων 3 Ἁγίων τά ὀνόματα εἶναι δυσανάγνωστα). 

 Τό Λείψανο τοῦ ἁγ. Γεωργίου ἦταν τοποθετημένο στό κάτω ἀριστερό τμῆμα τῆς ὅλης συνθέσεως καί ἦταν τό ἄνω τμῆμα τῆς Κάρας, μέ ἐπιγραφή (σέ μεγαλογράμματη γραφή) καί χρονολογία «ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, 1816». Μάλιστα, τό τμῆμα φέρει ἀνέπαφο καί τό δέρμα! (Αὐτό ἐνισχύει τήν θέση, ὅτι τό Λείψανο τοῦ Ἁγίου παρέμεινε ἀδιάφθορο, ἐφ’ ὅσον καί στήν Βενετία, στό Κοινόβιο τῶν Βενεδικτίνων τοῦ ἁγ. Νικολάου Lido, φυλάσσεται ἕνας βραχίονας τοῦ Ἁγίου, τμηματικά ἀδιάφθορος).

 Μετά τήν πολύ σοβαρή αὐτή ἀνακάλυψη, γιά νά ἀναδειχθεῖ αὐτός ὁ πνευματικός καί κειμηλιακός θησαυρός, ἀποφασίσθηκε νά τοποθετηθεῖ τό τμῆμα τῆς Κάρας σέ ἰδιαίτερη Λειψανοθήκη. Κατασκευάσθηκε ἔτσι σέ ἐργαστήριο ἀργυροχοΐας τῶν Ἰωαννίνων, λειψανοθήκη τύπου Κάρας, μέ σκαλιστές παραστάσεις ἀπό τόν Βίο τοῦ ἁγ. Γεωργίου. Συγκεκριμένα, οἱ παραστάσεις εἶναι οἱ ἑξῆς: Ἐσωτερικῶς, στό κάλυμμα τοῦ ἀνοίγματος, εἰκονίζεται ἡ κεφαλή τοῦ Ἁγίου. Στήν ἐμπρόσθια πλευρά ἱστορεῖται ὁ Ἅγιος μέ στρατιωτική ἐνδυμασία ὡς κεφαλοφόρος (φέρει δηλαδή τήν κεφαλή του, κατά τήν γνωστή παράσταση τῆς Κρητικῆς Σχολῆς) καί κυκλικῶς ἡ δρακοκτονία καί τέλος ἡ ἀποτομή τῆς τιμίας Κάρας του.

Τό ἀπότμημα αὐτό φυλάσσεται σήμερα στήν ἱστορική οἰκία τοῦ Διδασκάλου τοῦ Γένους Ὁσίου Χριστοφόρου τοῦ Παπουλάκου, στά Ἄρμπουνα Καλαβρύτων. Γιά τήν γνησιότητα αὐτοῦ τοῦ τμήματος τῆς Κάρας τοῦ Ἁγίου, ὑπάρχουν ἔγγραφες ἀποφάνσεις διαφόρων Ἐκκλησια-στικῶν Ἀρχῶν. 

Μετά τήν ἀποκάλυψη αὐτή, ἡ γνώση μας περί τῶν Λειψάνων τοῦ ἁγ. Μεγαλομ. Γεωργίου, διαμορφώνεται ὡς ἑξῆς:
 Μέρη τῆς Κάρας φυλάσσονται στήν Ἱερά Μητρόπολη Θηβῶν καί Λεβαδείας, στόν Ρωμαιοκαθολικό Ναό τοῦ ἁγ. Γεωργίου τοῦ Μείζονος Βενετίας, στόν ὁμώνυμο Ρωμαιοκαθολικό Ναό Velabro Ρώμης καί στήν Συλλογή τοῦ Ἱδρύματος «Χριστοφόρος Παπουλᾶκος». Ἀπό τά λοιπά δέ Λείψανα τοῦ Ἁγίου, ἕνας βραχίονας φυλάσσεται στό Ρωμαιοκαθολικό Κοινόβιο τῶν Βενεδικτίνων τοῦ ἁγ. Νικολάου Lido Βενετίας καί μέρος βραχίονος κ. ἄ. Λείψανα στόν Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό Ναό τῆς Φερράρας Ἰταλίας. 

Στήν καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολή ἀποτμήματα Λειψάνων τοῦ ἁγ. Γεωργίου σώζονται στίς Μονές Ἰβήρων, Διονυσίου, Ξενοφῶντος καί Ζωγράφου Ἁγίου Ὄρους, ἁγ. Γεωργίου Φενεοῦ Κορινθίας, στίς Λαύρες Ἁγίας Τριάδος - ἁγ. Σεργίου Μόσχας καί ἁγ. Ἀλεξάνδρου Νέβσκι Ἁγίας Πετρουπόλεως καί στό Ναό τοῦ ἁγ. Γεωργίου τῶν Ἑλλήνων Βενετίας (ἐνδεχομένως καί ἀλλαχοῦ).

Κέντρον Ἁγιολογικῶν Μελετῶν
«Ὅσιος Συμεών ὁ Μεταφραστής»
1η Ὀκτωβρίου 2018

Μας εστάλη με ηλεκτρονικό μήνυμα

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ ΑΝΑΚΥΡΗΣΕΤΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ Ε.Σ.ΠΕ.Α.Μ/Θ

Η Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (Ε.Σ.ΠΕ.Α.Μ/Θ), μετά από πρόταση του Προέδρου της, κ. Νικολάου Παναγιωτίδη και την λήψη ομόφωνης απόφασης του Διοικητικού της Συμβουλίου, ανακυρήσει τον Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη τον Ομολογητή, ως Προστάτη και Καθοδηγητή της Ένωσης.

Είχε προηγηθεί επίσκεψη του Διοικητικού Συμβουλίου της (Ε.Σ.ΠΕ.Α.Μ/Θ),στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Δράμας κ.κ. Παύλο όπου ζητήθηκε και ελήφθη η ευλογία του και η σύμφωνη γνώμη του, για την ανακήρυξη του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη του Ομολογητή ως Προστάτη της Ένωσής μας. Στην συνέχεια τα μέλη του Δ.Σ. επισκέφθησαν την Ιερά Μονή Αναλήψεως του Σωτήρα (ΣΙΨΑ) στο συνοικισμό των Ταξιαρχών Δράμας και προσκύνησαν το σεπτό Σκήνωμα του Αγίου.

Ο πολυπαθής βίος του Αγίου που από μικρό παιδί, βασανίστηκε και ταλαιπωρήθηκε σκληρά, μέσα από πρωτόφαντους διωγμούς προσφυγιάς, σωματικούς τραυματισμούς, στερήσεις και πόνους, καθώς επίσης ο πνευματικός του αγώνας και η αγάπη του για τους συνανθρώπους μας, αποτελεί για όλους εμάς πηγή έμπνευσης και ηθικό παράδειγμα προκειμένου να συνεχίσουμε τις προσπάθειες μας για την ανάδειξη των προβλημάτων των Ελλήνων Στρατιωτικών.

Με ταπεινότητα και πολλή αγάπη, ζητάμε από τον Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη τον Ομολογητή, τον Προστάτη και Πνευματικό Καθοδηγητή, της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (Ε.Σ.ΠΕ.Α.Μ/Θ), να μας συντροφεύει σε αυτή μας την προσπάθεια, να επισημαίνει τα λάθη και τις παραλείψεις μας και να μας καθοδηγεί πνευματικά.