Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ὁ Ὁμολογητής Ἐπίσκοπος Δεφέλτου

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος εἶναι ἄγνωστος στοὺς Συναξαριστές. Ἀναφέρεται στὸ Λαυριωτικὸ Κώδικα Ε 152 φ. 367α. Ἀγωνίσθηκε ὡς Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ κατὰ τῶν αἱρετικῶν Μονοθελητῶν, τὸν 7^οαἰῶνα μ.Χ. καὶ ὑπέμεινε πολλὲς δοκιμασίες ἀπὸ τοὺς Σκύθες, γιὰ τὴν προσήλωσή του στὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ εὐσέβεια.Η μνήμη του τιμάται στις 29 Φεβρουαρίου.

Κάποτε ρώτησαν τόν ἅγιο Γεώργιο τόν Καρσλίδη...

Κάποτε ρώτησαν τόν ἅγιο Γεώργιο τόν Καρσλίδη γιατί ἀνάβει πολλά κεριά καί ἀπάντησε:«Γι’ αὐτούς πού δέν τούς θυμάται κανείς»...

Άγιος Γεώργιος αρχιεπίσκοπος Λευκορωσίας

Ο Άγιος Γεώργιος, κατά κόσμο Γρηγόριος Ιωσήφοβιτς Κονίσκιυ, καταγόταν από επιφανή οικογένεια και γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1717 στην πόλη Νεζίν. Σπούδασε στη θεολογική ακαδημία του Κιέβου και έγινε μοναχός στη Μεγάλη Λαύρα του Κιέβου.

Εξελέγη Αρχιεπίσκοπος της Λευκορωσίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1795.Η μνήμη του τιμάται στις 13 Φεβρουαρίου

Οι Άγιοι 4 μάρτυρες οι εν Μεγάροις: ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΑΔΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝ

Οι Άγιοι 4 μάρτυρες οι εν Μεγάροις: ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΑΔΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝ

Οι Άγιοι Τέσσερες Μάρτυρες έγιναν γνωστοί στους δύσκολους χρόνους της τουρκοκρατίας στην πόλη των Μεγάρων της Αττικής, όπου βρέθηκαν και τα τίμια και χαριτόβρυτα άγια λείψανά τους κατά θαυμαστό τρόπο. Το έτος 1754 ένας κληρικός λεγόμενος Οικονόμου, του οποίου το όνομα πιθανόν να έχει σχέση με το οφίκκιο του οικονόμου, αφού σύμφωνα με έγγραφη μαρτυρία ήταν οικονόμος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, ήθελε να κτίσει την οικία του. Ενώ οι εργάτες έσκαβαν τα θεμέλια της οικίας, ένας από αυτούς αισθάνθηκε έντονη θερμότητα στα πόδια του, ώστε του ήταν αδύνατον να συνεχίσει να εργάζεται. Έτσι, ανέφερε το γεγονός αυτό στον ιδιοκτήτη του σπιτιού. Ο Οικονόμος θέλησε να σκάψει ο ίδιος με τα χέρια του πιο βαθιά, και κατά παράδοξο τρόπο αισθάνθηκε και αυτός το ίδιο φαινόμενο. Συνέχισαν όμως όλοι να σκάβουν και ξαφνικά βρέθηκαν μπροστά στην μεγάλη έκπληξη! 

Αντίκρυσαν μία ενεπίγραφη μαρμάρινη πλάκα, στην οποίαν αναγραφόταν:

Λείψανα Μαρτύρων. Αδριανός, Πολύευκτος, Πλάτων, Γεώργιος. Ανασηκώνοντας δε την πλάκα, βρήκαν τα πάνσεπτα λείψανα των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων, δοξολογώντας τον Θεό για την ουράνια ευλογία και παρηγοριά που τους χάρισε. Στο μέρος αυτό όπου βρέθηκαν τα Ιερά λείψανα, η αρχαιολογική έρευνα έφερε στο φως κατάλοιπα από μία μεγάλη παλαιοχριστιανική βασιλική, που χρονολογείται στα μέσα του 5ου έως τα μέσα του 6ου αιώνος, η οποία ήταν κτισμένη προς τιμήν των αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων. Η εύρεση της μαρμάρινης πλάκας κοντά στην παλαιοχριστιανική βασιλική υποδηλώνει την ύπαρξη του τάφου των αγίων Μαρτύρων: Αδριανού, Πολυεύκτου, Γεωργίου και Πλάτωνος. Το γεγονός αυτό διαδόθηκε σε όλη την πόλη των Μεγάρων. Η χαρά όμως των Μεγαρέων δεν κράτησε πολύ, καθώς την ίδια νύκτα ιερόσυλοι πήραν τα άγια λείψανα και έφυγαν για την Πελοπόννησο. Το γεγονός αυτό οι Μεγαρείς το ανέφεραν στις τοπικές τουρκικές αρχές, αλλά αυτές αδιαφόρησαν και έτσι δεν κατόρθωσαν να τους βρουν και να τους συλλάβουν. Έπειτα από όλα αυτά, ο Οικονόμος πήρε την μαρμάρινη πλάκα και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ανέφερε στον Πατριάρχη το συμβάν. Έκτοτε κανείς δεν γνωρίζει που βρίσκονται τα άγια λείψανα των Τεσσάρων Μαρτύρων. Στα χέρια των Μεγαριτών παρέμειναν μόνο λίγα μικρά τεμάχια από τα δάκτυλα και τους σπονδύλους των αγίων Μαρτύρων, τα οποία η σύζυγος του Οικονόμου τα φύλασσε σε ένα σακκίδιο στο σπίτι της και διαδοχικά στην οικογένεια Οικονόμου. 

Το 1998 σε επισκευαστικές εργασίες της οικίας βρέθηκαν και άλλα τεμάχια αγίων λειψάνων, τα οποία τοποθετήθηκαν σε καλαίσθητη λειψανοθήκη. Το γεγονός αυτό πανηγυρίσθηκε με ευλάβεια και μεγαλοπρέπεια. Όμως και πάλι η χαρά δεν κράτησε πολύ. Η λειψανοθήκη χάθηκε από τον Ναό όπου φυλασσόταν. Σήμερα τα λιγοστά τεμάχια από τα λείψανα των αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων φυλλάσονται στον ομώνυμο Ιερό Ναό της πόλεως των Μεγάρων, μέσα σε πολύτιμη αργυροποίκιλτη λειψανοθήκη. Έπειτα από σύντονες ενέργειες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μεγάρων και Σαλαμίνος κ. Βαρθολομαίο προσφέρθηκε στην γενέθλιο πόλη των μεγαλομαρτύρων ως διαρκή και μόνιμη ευλογία απότμημα από τα ιερά και χαριτόβρυτα λείψανα των, τα οποία φυλάσσονται ως τιμαλφέστατον κειμήλιον στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Σερρών.

Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων την 1η Φεβρουαρίου.

ΠΗΓΗ

1 Φεβρουαρίου, τα Μέγαρα τίμησαν τους προστάτες Αγίους 4 Μάρτυρες

Τη μνήμη των Αγίων τεσσάρων Μαρτύρων, Γεωργίου, Πολυεύκτου, Πλάτωνος και Αδριανού γιόρτασαν τα Μέγαρα την 1η Φεβρουαρίου με αρχιερατική ακολουθία του όρθρου και της Θείας Λειτουργίας.
Είχε προηγηθεί κατά την παραμονή πανηγυρικός εσπερινός με αρτοκλασία.
Στον εσπερινό χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ελευσίνος Δωρόθεος ενώ στον όρθρο και στην Θεία Λειτουργία, με τον Επίσκοπο Ελευσίνος συγχοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νουβίας και παντός Σουδάν Νάρκισσος.
Εκατοντάδες πιστών παρακολούθησαν τις ακολουθίες.
Το πρωί του Σαββάτου, μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ακολούθησε λιτάνευση της εικόνας και των λειψάνων των Αγίων τεσσάρων Μαρτύρων στους δρόμους της πόλης με επικεφαλής την φιλαρμονική του Δήμου και την απόδοση τιμών από στρατιωτικό άγημα, τμήματα μαθητών και εθελοντικών οργανώσεων
Παρευρέθηκε σύσσωμη η Τοπική Αυτοδιοίκηση με επικεφαλής τον Δήμαρχο Γιάννη Μαρινάκη, η Αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής Σταυρούλα Δήμου, βουλευτές, διοικητές στρατιωτικών μονάδων, εκπρόσωποι δημοσιών υπηρεσιών και συλλογικών οργανώσεων.
Την ευθύνη της διοργάνωσης, εκ μέρους της εκκλησίας είχε ο προϊστάμενος του ιερού ναού Αγίας Παρασκευής Μεγάρων πρωτοπρεσβύτερος Αλέξανδρος και εκ μέρους του Δήμου ο Αντιδήμαρχος Θανάσης Ζάλης

Εκατοντάδες άρτοι προσφέρθηκαν σε αρτοκλασία κατά την ακολουθία του εσπερινού

Την εικόνα και τα ιερά λείψανα των Αγίων ακολούθησαν ο Επίσκοπος Ελευσίνος κ. Δωρόθεος και ο Μητροπολίτης Νουβίας και παντός Σουδάν κ. Νάρκισσος

Η λειψανοθήκη των Αγίων μεταφέρθηκε από στρατιωτικό όχημα ενώ τιμές απέδωσε στρατιωτικό άγημα

Η φιλαρμονική του Δήμου Μεγαρέων. Αρχιμουσικός, Σπύρος Μπερδελής

ΠΗΓΗ

Απολυτίκιο Αγ. Γεωργίου, Συμεών και Δαβίδ - 1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Οἱ Ὅσιοι Δαβίδ, Συμεὼν καὶ Γεώργιος οἱ αὐτάδελφοι ἐκ Μυτιλήνης

Οἱ τρεῖς αὐτάδελφοι Ὅσιοι καὶ Ὁμολογητὲς ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τῆς δευτέρας φάσεως τῆς εἰκονομαχίας. Ὁ πρωτότοκος Ὅσιος Δαβὶδ ἀσκήτεψε καὶ ἵδρυσε κατόπιν μονὴ στὸ ὄρος Ἴδη, ὅπου καὶ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη. Ὁ Ὅσιος Συμεὼν μόνασε ἀρχικὰ στὴ μονὴ τοῦ ἀδελφοῦ του στὴν Ἴδη καὶ ἐπέστρεψε ὕστερα στὴ Μυτιλήνη ὅπου ἵδρυσε τὴ μονὴ τῆς Θεοτόκου στὸ Μῶλο τοῦ νοτίου λιμένος τῆς πόλεως, στὴν ὁποία ἔζησε ὡς στυλίτης ἐπὶ πολλὰ χρόνια. Ἐκεῖ ἔγινε μοναχὸς καὶ ἱερεὺς καὶ ὁ ἄλλος ἀδελφός, ὁ Ὅσιος Γεώργιος.

Κατὰ τὴν περίοδο τῆς εἰκονομαχίας ὑφίστανται τὰ πάνδεινα. Μετὰ ἀπὸ πολλὲς περιπέτειες ὁ Ὅσιος Συμεὼν ἐγκαθίσταται στὰ περίχωρα τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἀναπτύσσει ἐξαιρετικὴ δράση ὑπὲρ τῶν ἁγίων εἰκόνων. Ἐξορίζεται ἀπὸ τὸν εἰκονομάχο αὐτοκράτορα Θεόφιλο, μαζὶ μὲ τοὺς Γραπτοὺς καὶ ἄλλους Πατέρες, στὴν Ἀφουσία καὶ ἀπελευθερώνεται μετὰ τὸν θάνατο αὐτοῦ. Γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς Ὀρθοδοξίας ὁ ρόλος του ἦταν πολὺ σημαντικός. Αὐτός, σὲ συζήτηση ἐνώπιον τῆς χήρας βασιλίσσης Θεοδώρας καὶ τῆς αὐλῆς, κατατροπώνει τὸν εἰκονομάχο Πατριάρχη Ἰωάννη Ζ’ τὸν Γραμματικὸ (836 – 842 μ.Χ.) καὶ ὑποδεικνύει ὡς διάδοχό του τὸν Μεθόδιο (842 – 846 μ.Χ.). 

Ὁ ἀδελφός του Ὅσιος Γεώργιος ποὺ εἶχε ἤδη καθ’ ὑπόδειξη τοῦ Ὁσίου Συμεών, ἔλθει στὴν Κωνσταντινούπολη, ἐκλέγεται καὶ χειροτονεῖται Ἐπίσκοπος Μυτιλήνης, ἂν καὶ ἦταν 80 ἐτῶν. Καὶ οἱ δύο μὲ πολλὲς τιμὲς ἐπιστρέφουν στὸ νησί, ὅπου μετὰ ἕνα ἔτος, τὸ 844 μ.Χ., ἀναπαύεται μὲ εἰρήνη ὁ Ὅσιος Συμεὼν καὶ μετὰ ἕνα ἢ δυὸ ἔτη (845 ἢ 846 μ.Χ.) ὁ Ὅσιος Γεώργιος. 

Μετὰ ἀπὸ χρόνια ἀνακομίζεται ἀπὸ τὴν Ἴδη καὶ τὸ ἱερὸ λείψανο τοῦ Ὁσίου Δαβὶδ καὶ κατατίθεται στὴ μονὴ τῆς Θεοτόκου στὸ Μῶλο τῆς Μυτιλήνης, στὴν ἴδια μὲ τοὺς ἄλλους Ὁσίους ἀδελφοὺς θαυματόβρυτο λάρνακα, ποὺ ἀποτελοῦσε ἐπὶ πολλοὺς αἰῶνες τὸ κέντρο τῆς λειτουργικῆς τιμῆς τῶν τριῶν Ὁσίων αὐταδέλφων.

Ὁ Ἅγιος Μεθόδιος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ὁ Ὁμολογητής, σὲ ἀνέκδοτο ἔργο του ἀναφέρεται μὲ ἐγκώμια στοὺς τρεῖς στενοὺς συνεργάτες καὶ ὑποστηρικτές του: τὸν μέγα Ἰωαννίκιο, τὸν κλεινὸ Συμεὼν καὶ τὸν διαβόητο στὶς θεωρίες Ἰλαρίωνα.
Ὁ Ὅσιος Συμεὼν ἀναφέρεται καὶ σὲ μικρὸ ἀπόσπασμα τοῦ Συνοδικοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ διαβάζεται τὴν Α’ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, τῆς Ὀρθοδοξίας: «Συμεὼν τοῦ ὁσιωτάτου Στυλίτου αἰωνία ἡ μνήμη».

Η μνήμη τους τιμάται στις 1 Φεβρουαρίου

Οἱ Ἅγιοι Μανουήλ, Γεώργιος, Πέτρος, Λέων, Γαβριήλ, Σιώνιος, Ἰωάννης, Λέων, Πάροδος καὶ ἄλλοι 377

Ο Άγιος Γεώργιος επίσκοπος Δολβέρτου-Η εικόνα βρίσκεται στην Βενετία(1704)

Ὁ Μανουὴλ ἦταν Μητροπολίτης Ἀδριανουπόλεως. Συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα τῶν Βουλγάρων μαζὶ μὲ ἄλλους ἐπισκόπους, Γεωργίου ἐπισκόπου Δολβέρτου καὶ ἐπισκόπου Πέτρου, καθὼς καὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους χριστιανούς, ὅταν οἱ Βούλγαροι κατέβηκαν νὰ πολεμήσουν κατὰ τοῦ Βυζαντίου ἐπὶ Λέοντος Ἀρμενίου τοῦ εἰκονομάχου (815). 

Ἡγέτης τους ἦταν ὁ Κροῦμος καὶ κατέλαβαν τὴν Ἀδριανούπολη. Τρεῖς μέρες οἱ αἱμοχαρεῖς ἔσφαζαν τοὺς χριστιανούς. Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Κρούμου οἱ διάδοχοί του Δούκουμος καὶ μετὰ ἀπ᾿ αὐτὸν ὁ Δίτσεγγος, ἔδειξαν θηριώδη συμπεριφορὰ στοὺς ἄτυχους χριστιανούς. Ὁ δὲ Μουρτάγων μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια ἔκοψε ἀπὸ τοὺς ὤμους τὰ χέρια τοῦ Μανουὴλ καὶ τὸ σῶμα του τὸ ἔριξε στὰ σκυλιά. Ἐπίσης, τοὺς ἐπισκόπους Γεώργιο καὶ Πέτρο, ἀφοῦ τοὺς καταξέσχισε, κατόπιν τοὺς ἀποκεφάλισε. Ἔπειτα ὁ ἴδιος ἀποκεφάλισε τοὺς στρατηγοὺς Λέοντα καὶ Ἰωάννη, τοῦ ἐπισκόπου Νικαίας Λέοντα ξέσχισε τὴν κοιλιὰ μὲ ξίφος καὶ τοὺς Γαβριὴλ καὶ Σιώνιο ἀποκεφάλισε. Τὸν δὲ σεβάσμιο πρεσβύτερο Πάροδο λιθοβόλησε, καὶ ἄλλους 377 χριστιανοὺς ἀποκεφάλισε.Η μνήμη τους τιμάται στις 22 Ιανουαρίου.

Σπάνιο φωτογραφικό υλικό από την ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις.

Ανακομιδή Λειψάνων του Αγίου

•   Έτος 1971: 25 Οκτωβρίου παραμονή του Αγίου Δημητρίου, εψάλλει πανηγυρικός Εσπερινός. Ήταν παρόντες όλοι οι αρχιερείς της Ηπείρου, και της Κερκύρας και Γρεβενών.

Ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Γεωργίου από τον σημερινό Μητροπολίτη Θεόκλητο (τότε πρωτοσύγκελο). Φωτογραφία του Απόστολου Βερτόδουλου.

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου ασφυκτιούσε από το πλήθος των πιστών. Σε ατμόσφαιρα κατάνυξης και ιεροπρέπειας κατά την διάρκεια ολονυκτίας, άνοιξε ο τάφος του Αγίου — και ευδοκία Θεού –εδωρήθει εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν — και ιδιαίτερα στην πόλη των Ιωαννίνων — ο Άγιος. 

   26 Οκτωβρίου: Εορτή του Αγίου Δημητρίου. Μετά τον όρθρο και την δοξολογίαν τα λείψανα του Αγίου ως θησαυρός πολύτιμος τοποθετημένα σε ξύλινη λειψανοθήκη, μετεφέρθησαν με πομπή και ιερά λιτανευτική παράταξη στον περικαλή ναό της Πλατείας Πάργης, ο οποίος έκτοτε έχει καθιερωθεί να τιμάται — και έτσι είναι γνωστός — ως Ιερός Ναός Νεομάρτυρος Αγίου Γεωργίου.

Στις φωτογραφίες διακρίνονται οι μακαριστοί Μητροπολίτες.

Ιωάννίνων(τότε) Σεραφείμ-Άρτης Ιγνάτιος Γ΄-Νικοπόλεως και Πρεβέζης Στυλιανός-Παραμυθίας Παύλος-Κονίτσης Σεβαστιανός-Κερκύρας Πολύκαρπος-

fdathanasiou

Στιγμιότυπα από την σημερινή λιτανεία των ιερών Λειψάνων του πολιούχου Ιωαννίνων νεομάρτυρος Αγίου Γεωργίου

Με την καθιερωμένη λαμπρότητα και επισημότητα τιμήθηκε σήμερα στην πόλη μας η μνήμη του πολιούχου Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου.  Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν στις 7.30 το πρωί με Όρθρο και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Πλατεία Πάργης, ενώ στον Οίκο του και στη Μητρόπολη έγινε Όρθρος και Θεία Λειτουργία. Στη συνέχεια και μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε η λιτάνευση των ιερών Λειψάνων από την Πλατεία Πάργης και η εναπόθεσή τους στη Μητρόπολη του Αγίου Αθανασίου. Στις εκδηλώσεις αυτές παρέστησαν οι τοπικές αρχές και πλήθος πιστών που ακολούθησαν τη λιτανεία σε όλη τη διαδρομή.

http://photoioannina.blogspot.gr/2014/01/blog-post_17.html

Άγιος Γεώργιος (ή Ζώρζης ή Γκιουρτζής) ο Ίβηρ

Ο Άγιος Γεώργιος (ή Ζώρζης ή Γκιουρτζής) είχε καταγωγή από τα Ίβηρα. Σε νεαρή ηλικία τον αγόρασε κάποιος Τούρκος για σκλάβο και αφού του έκανε περιτομή, του έδωσε το όνομα Σαλής. Μετά τον θάνατο του αφέντη του, παρέμεινε στη Μυτιλήνη, άγαμος και ζούσε ειρηνικά σε κάποιο εργαστήρι, πουλώντας και αγοράζοντας διάφορα είδη.

Κάποια μέρα και σε ηλικία πάνω από 70 χρονών, ο Γεώργιος παρουσιάστηκε αυθόρμητα μπροστά στον κριτή και πέταξε μπροστά του το σαρίκι που φορούσε στο κεφάλι του και ομολόγησε τον Χριστό. Παρά τις κολακείες και τους φοβερισμούς, τη διαπόμπευση μέσα στους δρόμους και τα χτυπήματα με ξύλα και μαχαίρια, ο Γεώργιος παρέμεινε αμετάθετος, ομολογώντας την πίστη των πατέρων του.

Τέλος, οδηγήθηκε από τους δημίους του στην τοποθεσία Παρμά-Καπού, όπου και έλαβε μαρτυρικό τέλος δι' αγχόνης. Ήταν 2 Ιανουαρίου 1770 μ.Χ. Ο δε Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, τοποθετεί το μαρτύριο του Ζώρζη το έτος 1777 μ.Χ.

πηγή

Στο Αγίασμα του Αγίου Γεωργίου, στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος (φωτογραφίες)

Στις όχθες του αγιάσματος ανάβλυσε  η ψυχή μας,

σιμά στης Ξενοφώντος τις αυλές τις ανηφορικές …

…Βγήκαμε έξω απ’ τη Μονή και πήραμε το δρόμο για το Αγίασμα του Αγίου Γεωργίου, περίπου 100 μέτρα από την πύλη της Ξενοφώντος. 

Εκεί όπου τον 10^ο αιώνα παρουσιάστηκε η εφέστιος εικόνα του Αγίου ερχόμενη και αυτή με θαυμαστό τρόπο από την Κωνσταντινούπολη.

Ήπιαμε από το αγίασμα που αναβλύζει μέσα απ’ τα σπλάχνα της Αγιορείτικης  γης.

Το θαλασσινό νερό που αντάμωνε μαζί του δεν μετρίαζε στο ελάχιστο την ξεχωριστή χάρη που ένοιωθες ότι έπαιρνες,  μόλις έπινες από το κοινό μεταλλικό ποτήρι γουλιές από την ευλογία του Άη-Γιώργη.

Βάλαμε αγίασμα σε ένα μικρό μπουκάλι και πήραμε το δρόμο για τα δωμάτια…

Νώντας Σκοπετέας /Ημερολόγιο Όρους 2013

http://agioritikesmnimes.blogspot.gr/2013/12/3969-2013-3.html

*οι φωτογραφίες από την πρόσφατη επίσκεψή μου στο Άγιο Όρος (17-22/12/2013)

Η εορτή του Αγίου Γεωργίου του Χιοπολίτου στην 131 ΣΜ στο Άκτιο

Με λαμπρότητα εορτάστηκε και φέτος στις 26 Νοεμβρίου στην Αεροπορική Μονάδα Διασποράς της 131 Σμηναρχίας Μάχης στο Άκτιο, η εορτή του Αγίου Γεωργίου του Χιοπολίτου, όπου εόρτασε ο ομώνυμος Ιερός Ναός της Μονάδος. 
Στην πανήγυρη χοροστάτησε – όπως κάθε χρόνο -  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.ΚΟΣΜΑΣ.

Τον Σεβασμιώτατο υποδέχθηκε ο Διοικητής της 131ΣΜ Ακτίου, Σμχος κ. Νικόλαος Βέκιος. Στον εορτασμό συμμετείχαν Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, Σμηνίτες καθώς και διοικητικό και πολιτικό προσωπικό της Μονάδος.

 Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στην συγκινητική περιγραφή της ζωής και του μαρτυρίου του Αγ. Γεωργίου του Χιοπολίτου και υπογράμμισε: « Ο Άγιος Γεώργιος νέος, με χαρίσματα και προοπτική μιας επιτυχημένης κοσμικής ζωής, όταν οι Τούρκοι του ζήτησαν να αρνηθεί τον Χριστό και να του χαρίσουν όλες τις χαρές του κόσμου αυτού, προτίμησε τα πολυώδυνα μαρτύρια και τον φρικιαστικό θάνατο για να μην μολύνει σώμα και ψυχή.Γνώριζε ότι το σώμα είναι «ναός Αγίου Πνεύματος», είναι «μέλος Χριστού», πίστευε ότι πάντοτε έπρεπε να το διατηρήσει καθαρό και άγιο και αρνήθηκε τις προτεινόμενες ψευτοηδονές.

Ο Άγιος καλεί και μας να διατηρήσουμε την καθαρότητα του σώματος, να το αγιάζουμε ζώντας μέσα στην ζωή της Εκκλησίας μας με τα Άγια Μυστήρια, για να γίνουμε άξιοι της σωτηρίας. Και κατέληξε λέγοντας ότι ιδιαιτέρως πρέπει να προσέξουμε αυτόν τον αγώνα σήμερα, στην φιλήδονο και φιλόσαρκη εποχή μας.

Στο τέλος της Θειας Λειτουργίας τελέσθηκε η καθιερωμένη Αρτοκλασία  ενώ ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον Διοικητή και τους Αξιωματικούς, τους Σμηνίτες και όλο το διοικητικό και πολιτικό προσωπικό της Μονάδος, για την προσφορά τους στην Πολεμική μας Αεροπορία. 

 

πηγή

Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Κρυονερίτη

πηγή

Tο γραφικό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Κρυονερίτη βρίσκεται στα ανατολικά της πόλης των Σερρών, στο δρόμο προς τον ’η Γιάννη Η προσωνυμία "Κρυονερίτης" οφείλεται στην πηγή κρύου νερού που υπήρχε άλλοτε εκεί κοντά. Το μοναστήρι ιδρύθηκε προ του 1298 και έγινε μετόχι της μονής Αγ. Προδρόμου το 1344, όταν η Υπομονή, σύζυγος του Σακελλαρίου Μουρμουρά, άρχοντα των Σερρών, το δώρησε στη μονή του Αγίου Προδρόμου.

Το μοναστήρι υπέστη πολλές καταστροφές από τους Τούρκους το 1572, οπότε κατέπεσε ο κομψός τρούλος του, ο οποίος αντικαταστάθηκε από ημισφαιρική οροφή που καλυπτοταν εξωτερικά από τετράπλευρη πυραμιδοειδή στέγη. Πιθανότατα η στέγαση αυτή να έγινε στις επισκευές του έτους 1864, που αναφέρονται στη λίθινη επιγραφή της δυτικής εξωτερικής πλευράς του μνημείου.

Σπουδαίας αρχαιολογικής αξίας είναι οι δύο εικόνες που κοσμούν το σύγχρονο τέμπλο και παριστάνουν η μία την Παναγιά βρεφοκρατούσα με το επίθετο "Παντανουσα" (του έτους 1694) και η άλλη το Χριστό Παντοκράτορα με την επιγραφή "Δέησις του δούλου του Θεού Ακακύου μοναχού"

Ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Ναύπλιο

O μητροπολιτικός ναός του Aγίου Γεωργίου είναι ένας από τους σημαντικότερους και παλαιότερους ναούς της πόλης, όπου έλαβαν χώρα σπουδαία γεγονότα της ελληνικής ιστορίας.
Θεωρείται ότι χτίστηκε περί τις αρχές του 16ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Eνετοκρατίας της πόλης, ενώ μετά την κατάληψη του Nαυπλίου από τους Tούρκους το 1540, ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί.
Tο 1686, όταν οι Bενετοί κατάφεραν να επανακτήσουν την πόλη από τους Tούρκους, στον Άγιο Γεώργιο έγινε η υποδοχή του νικητή αρχιστράτηγου Φραντσέσκο Mοροζίνι και εδώ τελέστηκε η δοξολογία. Στη Δεύτερη Tουρκοκρατία η εκκλησία μετατράπηκε πάλι σε τζαμί και μετά την Aπελευθέρωση της πόλης, το 1822, ο Άγιος Γεώργιος περιήλθε στους Oρθοδόξους.
O ναός είναι οικοδομημένος στον τύπο της βασιλικής με τρούλο και οι τοιχογραφίες του θα πρέπει να φιλοτεχνήθηκαν στη Δεύτερη Eνετοκρατία, γύρω στις αρχές του 18ου αιώνα, σε δυτικότροπο στιλ. Mάλιστα, η παράσταση του Mυστικού Δείπνου αντιγράφει την πασίγνωστη σύνθεση του Iταλού ζωγράφου Λεονάρντο ντα Bίντσι. Tο 1823 οι τοιχογραφίες επιζωγραφίστηκαν από τον Δημήτριο Bυζάντιο, συγγραφέα της περίφημης «Bαβυλωνίας».

Στο ναό του Aγίου Γεωργίου τελέστηκαν οι κηδείες σπουδαίων μορφών της Eλληνικής Eπανάστασης, όπως του Παλαιών Πατρών Γερμανού ή του Δημήτριου Yψηλάντη που ενταφιάστηκε μάλιστα στο νάρθηκα του ναού. Eδώ τελέστηκε με κάθε μεγαλοπρέπεια και η κηδεία του δολοφονηθέντος Kυβερνήτη της Eλλάδος Iωάννη Kαποδίστρια. Tο ταριχευμένο μάλιστα λείψανο του Kυβερνήτη εναποτέθηκε στο διακονικό του ναού, για έξι περίπου μήνες, μέχρι τις 29 Mαρτίου του 1832.

Στο ναό του Aγίου Γεωργίου εισήλθε, μόλις αποβιβάστηκε στο Nαύπλιο, στις 25 Iανουαρίου του 1833, ο πρώτος βασιλιάς της Eλλάδος, Όθωνας. Σήμερα μπορεί κανείς να δει στο ναό το θρόνο του Όθωνα, απ' όπου ο νεαρός βασιλιάς παρακολουθούσε τη θεία λειτουργία.
O νάρθηκας και το κωδωνοστάσιο προστέθηκαν το 1834, από την Aντιβασιλεία, σε ανάμνηση της άφιξης του βασιλιά Όθωνα στην πόλη. Tην εποχή αυτή, ο Άγιος Γεώργιος έγινε ο μητροπολιτικός ναός του Nαυπλίου.
Nότια της εκκλησίας υπάρχει ένα πολύ σημαντικό κτίριο, που χρονολογείται την εποχή της Πρώτης Eνετοκρατίας, όπως και η εκκλησία. Eίναι διώροφο και περιβάλλει σε σχήμα Γάμα το ναό. Γύρω στα 1712, εδώ θα πρέπει να λειτουργούσε βενετσιάνικο θρησκευτικό εκπαιδευτήριο, ενώ κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα το κτίριο είχε διάφορες χρήσεις, όπως τυπογραφείο ή κατοικία ορφανών. Γνωρίζουμε ότι το 1824 στέγασε το Yπουργείο Παιδείας και το 1830 το Eλληνικό Σχολείο.
Στην πλατεία του Aγίου Γεωργίου υπάρχουν σπίτια όπου μπορούμε να διακρίνουμε τις λιτές μορφές του πρώιμου κλασικισμού. Eδώ, κάθε καλοκαίρι τελούνται συναυλίες στο πλαίσιο του διάσημου Φεστιβάλ Nαυπλίου, που διοργανώνεται με επιτυχία από το Δήμο της πόλης. Eκτός από την πλατεία Aγίου Γεωργίου, οι συναυλίες λαμβάνουν χώρα και σε άλλα όμορφα σημεία του Ναυπλίου, όπως στον προμαχώνα του Aγίου Aνδρέα στο Παλαμήδι, στο Mπούρτζι και στην πλατεία της Aρβανιτιάς.