Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2019

«Εγώ πήγα στο Χριστούλη και στην Παναγίτσα ψηλά στον ουρανό με το άσπρο άλογο του Αγίου Γεωργίου!

Αποτέλεσμα εικόνας για sfantul gheorghe
Αφηγούνται ο Ηλίας και η Θεοφανώ Τσιραμπίδη, από το Δροσάτο N. Κιλκίς, γονείς τριών παιδιών. 
Στις 30-3-2001 πήγαμε το Μιχαλάκη μας ηλικίας 4,5 χρονών επειγόντως στο Νοσοκομείο Γεννηματάς Θεσσαλονίκης με ανυπόφορο κοιλόπονο. Μετά τις απαραίτητες εξετάσεις και διάγνωση αποφρακτικό ειλεό, χειρουργήθηκε επί 3,5 ώρες, και του αφαιρέθηκε μισό μέτρο σάπιο έντερο. Οι γιατροί μας είπαν ότι το παιδί πέρασε πολύ μεγάλη μπόρα, αλλά δεν ξεπέρασε τον κίνδυνο. Το βράδυ της Δευτέρας ως το επόμενο πρωΐ είχε 40 πυρετό. Την Τρίτη μεταφέρθηκε επειγόντως στη μονάδα εντατικής θεραπείας με σηψαιμία και οξύ αναπνευστικό σόκ. Οι ελπίδες να ζήσει μόλις 10%.

Στο μεταξύ, χωρίς να γνωρίζει τίποτα μια γειτόνισσα, βλέπει σε όνειρο τον άγιο Ραφαήλ και της λέει:
 «Αντωνία, εγώ θα φύγω, εσύ δεν με χρειάζεσαι άλλο. Θα πάω στον Ηλία, εκείνος με έχει ανάγκη τώρα!» 
Η γυναίκα ύστερα έμαθε για το γιό μας. Μιά γνωστή μας οικογένεια από τη Γουμένισσα, του κ. Πολυβίου Σαμαρά, πήγαν στον Άγιο Ραφαήλ στη Γρίβα και γονατιστοί με τον Ιερέα διάβασαν παράκληση για τη σωτηρία του παιδιού μας. Ο αδελφός μας Αβραάμ το απόγευμα ήρθε στο άδειο σπίτι μας να κάνει Παράκληση στον άγιο Γεώργιο για την υγεία του Μιχάλη. Κάποια στιγμή έλαμψε το δωμάτιο, τόσο που τρόμαξε. Από που ήρθε τόσο φώς ; Ίσως η Χάρη του Αγίου.

 Μετά απ’ αυτά, η κατάσταση του παιδιού άρχισε συνέχεια να βελτιώνεται, μέχρι το Σάββατο του Λαζάρου που άνοιξε τα ματάκια του. Την Μ. Δευτέρα ήταν εντελώς καλά και βγήκε από τη Μ.Ε.Θ. Μετά από εικοσιτρείς ημέρες νοσηλείας φύγαμε από το Νοσοκομείο.

 Όταν συνήλθε, άρχισε να μάς λέει διάφορα: 
«Εγώ πήγα στο Χριστούλη και στην Παναγίτσα ψηλά στον ουρανό, όπου έχει πολλά σύννεφα. Με το άσπρο άλογο του Αγίου Γεωργίου. Είδα το θείο Φάνη (γείτονά μας που πέθανε πριν 8 μήνες) και τη Δεσπούλα (ένα κοριτσάκι που πέθανε πριν 3 χρόνια), ήταν πολλοί άγνωστοι άνθρωποι εκεί και φορούσαν χρυσά αγγελουδίστικα και όλοι τραγουδούσαν… Ο Χριστούλης και η Παναγίτσα με ρώτησαν αν έχω αδέλφια, πως τα λένε και μου είπαν, μη φοβάσαι θα πας πάλι στη μαμά και τα αδέλφια σου. 
 – Δεν ξέρω πως να πάω πάλι εκεί.
 – Με το άλογό μου, είπε ο άγιος Γεώργιος.
 – Φοβάμαι, δεν ξέρω να οδηγήσω το άλογο. 
– Μη φοβάσαι, θα το οδηγήσω εγώ». 
Ο Μιχάλης είναι κοντά μας, γερό παιδί όπως και πριν, κάθε μέρα δοξάζουμε τον Θεό την Παναγία και όλους τους Αγίους που μας τον χάρισαν πάλι κοντά μας.
ΠΗΓΗ : † Μητροπολίτου Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως & Πολυκάστρου ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Θαύματα Αγίων ­ σημεία Θεού, ‘Εκδοση Ι. Μονής Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου & Ειρήνης, Γρίβα Γουμενίσσης.

Ο Άγιος Γεώργιος είναι πάντοτε ζωντανός και παρών ανάμεσα μας!

Σχετική εικόνα
Ο Ελληνορθόδοξος άραβας και ευσεβής κάτοικος του χωριού των Ποιμένων (Beit Sahour–Μπετ Σαχούρ -Βηθλεέμ) Χαλίλ Αμπουφάρχα, ήτο πρόγονος του εφημερίου του χωριού, και διηγόταν το εξής γεγονός που έζησε γύρω στο 1903, πριν από περίπου πέντε-έξι γενιές.

 Είχε λάβει το κλειδί του σπηλαίου να πάει ενωρίς να ανάψει τα καντήλια για τον όρθρο. Νομίζοντας ότι ήταν 5 το πρωί, επειδή ήταν πανσέληνος εκείνο το βράδυ, έφθασε στο σπήλαιο στις δύο μετά τα μεσάνυχτα πολύ ενωρίτερα. Όταν έφθασε στον υπόγειο ναό, άκουσε (απ’ έξω) ψαλμωδία, αλλά δίστασε να μπεί μέσα επειδή οι φωνές του φάνηκαν άγνωστες. Αναρωτήθηκε ποιός άραγε να είχε ανοίξει τον ναό, και αφού πήρε θάρρος μπήκε μέσα στην εκκλησία.
 Βρέθηκε λοιπόν σε ουράνια θεία Λειτουργία αγγέλων. Παρατήρησε τότε μια Κυρία που στεκόταν κοντά στην Ωραία Πύλη, περιτριγυρισμένη από φωτοστέφανο. Στάθηκε ακίνητος ακούοντας με έκπληξη, θαυμασμό και απορία την ουράνια υμνωδία, διερωτώμενος πως άραγε ηξιώθη να βρεθεί σε ακολουθία αγγέλων, και ποιά ήταν αυτή η θαυμαστή γυναίκα.

Ξαφνικά άκουσε να έρχεται από πάνω, από την πόρτα του σπηλαίου, θόρυβος βημάτων αλόγου, καλπασμός αλόγου και ένας νεαρός καβαλάρης έφθασε έξω από το σπήλαιο. Μόλις μπήκε, μέσα τρέχοντας, πλησίασε την Κυρία η οποία τον ρώτησε με δυνατή φωνή: 
«Πού ήσουνα Άγιε Γεώργιε και άργησες να έρθεις, εσύ που δέχεσαι τα περισσότερα δώρα από τους πιστούς;».
 Καί αυτός απάντησε: «Μητέρα του Θεού, Κυρία Θεοτόκε, μια βάρκα βυθιζότανε στο πέλαγος και ήμουν υποχρεωμένος να τρέξω να βοηθήσω τους ανθρώπους που επικαλέστηκαν την βοήθειά μου».

 Λέγοντας αυτά τίναξε το μανδύα του που ήτο βρεγμένος, και πιτσίλισε το πρόσωπο και τα ενδύματα του Χαλίλ Αμπουφάρχα που ήταν παρών. Όταν τελείωσε η ουράνια αυτή Θεία Λειτουργία έλαβε αντίδωρο από τα χέρια της Παναγίας, και όταν εξαφανίστηκαν οι Άγγελοι, η Παναγία και ο Άγιος Γεώργιος, αυτός παρέμεινε με πειστήριον στα χέρια του το αντίδωρο και τις σταγόνες στα ρούχα του από τον μανδύα του Αγ.Γεωργίου, προς πίστωσιν αληθινή των κατοίκων του χωριού και του ιερέως που έφθασαν κατόπιν για τον όρθρο, και τους εξήγησε τα όσα θαυμαστώς είδε και άκουσε στο σπήλαιο των Ποιμένων.

(φυλλάδιο Ι.Μονής των Ποιμένων, Αρχιμ.Ιγνάτιος, Σεπτ. 2007, Ανατ. Ιερουσαλήμ, Ισραήλ)

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

Η περιπέτεια μιας εικόνας...

Η εικόνα του Αγίου Γεωργίου που βλέπετε είναι η επαναπατρισμένη εικόνα του Πολιούχου μας, που λιτανεύτηκε σήμερα το πρωί από τον Προσκυνηματικό Ναό του Νεομάρτυρα στην κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων, μετά την Πανηγυρική Τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Η εικόνα αυτή φέρεται να είχε κλαπεί από την περιοχή σε άγνωστο χρόνο, βρέθηκε στην Εσθονία, από εκεί αγοράστηκε στη Λιθουανία, όπου τη βρήκε κάποιος, την αγόρασε και τη δώρησε πριν λίγες ημέρες στο Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ιωαννίνων κ. Μάξιμο και στη Μητρόπολη Ιωαννίνων.

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019

Θαύματα Αγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγίου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ,στο Ξινό της Φλώρινας,
Πέρυσι παραμονές της εορτής του Αγίου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ,στο Ξυνό της Φλώρινας,έξι γυναίκες έμειναν το βράδυ στην εκκλησία του χωριού,
η οποία είναι αφιερωμένη στον Άγιο.
Έμειναν για να ξενυχτήσουν προσευχόμενες.Είναι ένα έθιμο που υπάρχει στο χωριό από παλιά.Αφού έφυγαν οι τελευταίοι προσκυνητές ,οι γυναίκες κλείδωσαν και χωρίστηκαν δύο δύο σε διάφορα σημεία του ναού και ησύχαζαν.
  Ενα μισάωρο μετά άκουσαν ποδοβολητό πάνω από το ναό και εν συνεχεία ακούστηκε μέσα στον ναό και μια αλυσίδα να σέρνεται !
Οι δύο νεότερες γυναίκες που στέκονταν μπροστά στον σολέα, ένιωσαν μια ζωντανή παρουσία να περνάει απο δίπλα τους και να μπαίνει στο ιερό 
Συγκλονισμένες οι δύο γυναίκες δεν τόλμησαν να κοιτάξουν 
Αμέσως ακούστηκε μια ουράνια απόκοσμη ψαλμωδία να ψάλλει:
"Ω Γλυκύ μου Έαρ",..κι ένα αόρατο θυμιατό ακουγόταν να θυμιάζει δυνατά στις εικόνες του τέμπλου. 
Μια λάμψη σαν σύννεφο βγήκε απο την εικόνα του Αγίου και έφτασε διαγώνια σε μια μεγάλη απόσταση στον Επιτάφιο ,
κάτι που γινόταν ασταμάτητα για ώρα. 
Όλη αυτή η ουράνια κατάσταση κράτησε για δύο περίπου ωρες και τελείωσε ψάλλοντας: " Χριστός Ανέστη " !

Δεν είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται ο Άγιος Γεώργιος στο χωριό μας  στο Ξυνό Φλώρινας .Εχει κάνει πολλά θαύματα.
Παλαιότερα έφεραν μια παράλυτη γυναίκα παραμονή της εορτής του στον ναό .
Ενω οι υπόλοιπες γυναίκες συζητούσαν , αυτή αποκοιμήθηκε.
Σε κάποια στιγμή μάζεψε απότομα τα παράλυτα πόδια της τρομαγμένη μέσα στον ύπνο της και ξυπνησε
Όταν την ρώτησαν τι έπαθε ,αυτή τους είπε ότι ένα άσπρο άλογο πέρασε μπροστά της και παραλίγο θα την πατούσε.Η γυναικα όμως αυτή ,έφυγε απο τον ναό περπατώντας.

Κατα την διαρκεια της Tουρκοκρατιας ,ηρθαν τρεις φορες εχθρικα στρατευματα να καψουν το χωριο μας.Αντρες του χωριου επαιρναν την εικονα του Αγιου και εβγαιναν τοτε στον δρομο.
Καποιοι απο αυτους εβλεπαν τον Αγιο στο άσπρο άλογο του να κοβει τον αέρα με σπαθί και Ω του θαύματος ,οι Τούρκοι γύριζαν πίσω ! 

Όμως να σας πω και άλλη μια θαυμαστή εμφάνιση του Αγίου , πάλι στον νομό μας,βορειότερα στο χωριό Μελίτη.
Πριν τριάντα χρόνια περίπου εμφανίστηκε σε όνειρο μιας ευλαβούς κυρίας ο ΑΓΙΟΣ Γεώργιος και της ειπε ,οδηγώντας την έξω από το χωριό ,
να σκαψει για να βρει τον ναό του.
Η κυρία πήγε τρείς φορές στον Δεσπότη ώσπου να γίνει πιστευτή και να πάρει άδεια.Τέλος πήρε ένα σκαπτικο μηχάνημα και πηγε στο μέρος όπου της υπέδειξε ο Άγιος.
Όσο και να έσκαψαν όμως δεν βρήκαν τίποτε.
Το βράδυ ο Άγιος της εμφανίστηκε πάλι λέγοντάς της,¨"όχι έτσι ,με πονάτε.Με τα χέρια να με βγάλετε" !
Όντως την άλλη μέρα σκάβοντας με τα χέρια
έφεραν στο φως έναν αρχαιότατο βυζαντινό ναό του Αγίου Γεωργίου.
Αφου συντήρησαν τα θεμέλια έκτισαν από πάνω νέο ναο προς τιμήν του.
Χρόνια αργότερα κατά την διάρκεια στρατιωτικής άσκησης,
φυλούσε σκοπιά ένας ελληνας μουσουλμάνος,
Ξαφνικά το βράδυ άκουσαν τις φωνές του και έτρεξαν όλοι να δουν τι συνέβη.
Ο έντρομος μουσουλμάνος τους ειπε ότι του εμφανίστηκε ένας στρατιώτης με λευκό άλογο.
Ο άνθρωπος αυτός βαπτίστηκε χριστιανός Ορθόδοξος, απο βουλευτή της περιοχής !

Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού !

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

Η εικονογραφία του αγίου Γεωργίου του Νέου (ή Φουστανελά)στην όψιμη μεταβυζαντινή ζωγραφική της περιοχής των Σερρών

Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ (΄Η ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑ) ΣΤΗΝ ΟΨΙΜΗ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος γεωργιος ιωαννινων

https://www.serres.gr/synedrio100/images/2006/petros%20%20c.%20%20samsaris.pdf

Τα Γιάννινα τιμούν τον Πολιούχο τους! Με άμαξα η εικόνα του Αγίου Γεωργίου!

  Με την άμαξα, όπως καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια, η εικόνα του Αγίου Γεωργίου μεταφέρθηκε από τον Σεπτό Οίκο στο εικονοστάσι που βρίσκεται μπροστά στην κεντρική πύλη του Κάστρου και στην συνέχεια στην Πλατεία Πάργης.

 Με αυτές τις όμορφες εικόνες, ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις για τον εορτασμού του Πολιούχου της πόλης. Στην κεντρική πύλη του Κάστρου έγινε δέηση από τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Μάξιμο παρουσία δεκάδων πιστών. Απευθυνόμενος προς τον κλήρο ο Μητροπολίτης τόνισε ότι το παράδειγμα του Αγίου Γεωργίου που μαρτύρησε για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, καθώς η πατρίδα μας περνά δύσκολες ώρες.
Οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό του Πολιούχου των Ιωαννίνων κορυφώνονται την Πέμπτη όπου το πρωί θα τελεστεί αρχιερατική θεία λειτουργία στο Ναό του Αγίου στην Πλατεία Πάργης και Θεία Λειτουργία στον Οίκο και στον Μητροπολιτικό Ναό.

Στις δέκα και μισή θα γίνει η λιτάνευση των ιερών λειψάνων και εναπόθεσή τους στον Μητροπολιτικό Ναό.

Στις πέντε το απόγευμα της ίδιας μέρας ιερά παράκληση στον Σεπτό Οίκο και στις έξι μέγας αρχιερατικός εσπερινός στον Μητροπολιτικό Ναό.
Την Παρασκευή 18 Ιανουαρίου στις επτά το πρωί θα τελεστεί όρθρος και αρχιερατική θεία λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ναό και στις πέντε το απόγευμα εσπερινός και ιερά παράκληση καθώς και επιστροφή των ιερών λειψάνων στο Ναό του Πολιούχου, στην Πλατεία Πάργης.

Ο Άγιος Γεώργιος, απαγχονίστηκε από τους Τούρκους σε ηλικία 30 ετών, στις 17 Ιανουαρίου 1838, στον πλάτανο που υπήρχε στην τοποθεσία Κουρμανιό, κοντά στην πύλη του κάστρου της πόλης.

Αν και το σώμα του Αγίου έμεινε μέρες κρεμασμένο, δεν αλλοιώθηκε, ενώ ταυτόχρονα ένα φωτεινό σημάδι ήταν μόνιμα πάνω από το κεφάλι του τις νύχτες και έγιναν πολλά θαύματα σε ασθενείς.

Αυτά έπεισαν τους Τούρκους να αποδεχθούν την αγιότητα του Αγίου Γεωργίου και έδωσαν εντολή να ενταφιαστεί με τις μεγαλύτερες τιμές, κάτι που έγινε από τον τότε μητροπολίτη Ιωακείμ, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αθανασίου.

Η ανακομιδή των Λειψάνων του Αγίου Γεωργίου, έγινε το 1971.

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018

Φωτογραφία από την ημέρα της Κουράς του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη το 1919

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο

Φωτογραφία από την ημέρα της Κουράς του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη το 1919

Ἔκθεσις περί τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ ἁγ. Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου

Καθηγητοῦ Ἀντ. Μάρκου

Αποτέλεσμα εικόνας για λειψανα αγιου γεωργιου τροπαιοφορου

Σέ ἀπάντηση σχετικοῦ αἰτήματος τοῦ Ἱδρύματος «Χριστοφόρος Παπουλᾶκος».
Ὁ ἅγ. Μεγαλομάρτυς Γεώργιος μαρτύρησε μέ ἀποκεφαλισμό, τήν Παρασκευή 23η Ἀπριλίου τοῦ ἔτους 303, κατά τόν διωγμό τοῦ Διο-κλητιανοῦ. Σύμφωνα μέ τήν μαρτυρία τοῦ Ἱστορικοῦ Εὐσεβίου, ἡ ἡμέρα αὐτή ἀντιστοιχοῦσε στήν Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου τοῦ ἔτους 303. 
Ἡ συναξαριστική παράδοση δέχεται, ὅτι ὁ πιστός ὑπηρέτης τοῦ Ἁγίου Πασικράτης, κατά τήν ἐπιθυμία τοῦ Ἁγίου, μετέφερε τό Λεί-ψανο τοῦ Μεγαλομάρτυρος, μαζί μέ ἐκεῖνο τῆς μητέρας του ἁγ. Πολυχρονίας πού μαρτύρησε μαζί του, στή Λύδδα τῆς Παλαιστίνης, ὅπου καί τά ἐνταφίασε. (Σήμερα στήν Λύδδα σώζεται ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου). 

Περί τῶν Λειψάνων τοῦ ἁγ. Γεωργίου ἐπικρατοῦν δύο παραδόσεις:

 Σύμφωνα μέ αὐτή τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς, δέν εἶναι γνωστό πότε ἀνακομίσθηκαν τά Λείψανα τοῦ Μεγαλομάρτυρος ἀπό τήν Λύδδα στήν ΚΠολη, μέχρι τό 1207 πάντως στήν ὁμώνυμη Μονή τῶν Μαγγάνων ΚΠόλεως ὑπῆρχε ἡ Κάρα του. Ὅταν τό 1207 ἐγκαταστάθηκαν ἐκεῖ Λατίνοι Μοναχοί, ἡ Κάρα μεταφέρθηκε ἀπό τούς Καταλανούς στό φρούριο τῆς Λειβαδιᾶς, ἀπ’ ὅπου τό 1393, μέ τήν ἐκδίωξη τῶν Κατά-λανῶν ἀπό τό Φραγκικό Δουκάτο τῶν Ἀθηνῶν, μεταφέρθηκαν στήν Αἴγινα, τότε Καταλανική κτήση. Στή Βοιωτία πάντως πρέπει νά ἔμεινε μέρος Κάρας καί κάποια Λείψανα, διότι: α΄. Σύμφωνα μέ τά Δίπτυχα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, σήμερα στή Μητρόπολη Θηβῶν καί Λεβα-δείας, φυλάσσονται μέρος Κάρας καί ἄλλα Λείψανα πού ἀποδίδονται στόν ἅγ. Γεώργιο· καί β΄. Στήν Ἱερά Μονή ὁσ. Μελετίου Κιθαιρῶνος, φυλάσσεται παλαιά, περίτεχνη ἀργυρή Λειψανοθήκη πού περιέχει τήν Κάρα τοῦ ὁσ. Μελετίου (Ἁγίου τοῦ 11ου αἰ.), μέ ἐπιγραφή ὅμως πού τήν ἀποδίδει στόν Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο.
Τό 1462, ὅταν οἱ Βενετοί ἀντικατέστησαν τούς Καταλανούς στήν κατοχή τῆς Αἴγινα, πέτυχαν τήν κλοπή τῆς Κάρας τοῦ Ἁγίου καί τήν μεταφορά της στή Βενετία, ὅπου κατατέθηκε στό Ναό τοῦ ἁγ. Γεωργίου τοῦ Μείζονος, ὅπου σήμερα φυλάσσεται μέρος της.
Στή Βενετία ἐπίσης, στό Κοινόβιο τῶν Βενεδικτίνων τοῦ ἁγ. Νικολάου Lido, φυλάσσεται ἕνας βραχίονας τοῦ Ἁγίου, μερικῶς ἀδιά-φθορος, πού ἔφθασε ἐκεῖ τό 1296 ἀπό τήν Μονή ἁγ. Γεωργίου da Fiore τῆς Καλαβρίας. Τό Λείψανο αὐτό προσκύνησε τό Σαββάτο τῆς Τυρινῆς τοῦ 1438 ὁ Πατριάρχης ΚΠόλεως Ἰωσήφ, παρά τίς ἀμφιβολίες τοῦ Χαρτοφύλακος Μιχαήλ Βαλσαμῶνος γιά τήν γνησιότητά του. 

Σύμφωνα μέ μία δεύτερη παράδοση πού ἐπικρατεῖ στή Δύση (τήν λεγόμενη Ρωμαϊκή), τά Λείψανα τοῦ Μεγαλομάρτυρος δωρήθηκαν ἀπό τήν ἁγ. Ἰσαπόστολο Ἑλένη στήν Ἐκκλησία τῆς Ρώμης, ἀμέσως μετά τήν εὕρεσή τους (μέσα 4ου αἰ.). Τά Λείψανα αὐτά κατατέθηκαν στήν Παπική Καθέδρα τοῦ Λατερανοῦ, ἀπ’ ὅπου ἀργότερα μεταφέρθηκαν στό Ναό ἁγ. Γεωργίου Velabro. Τό 1600 ὁ Πάπας Κλήμης Η΄ δώρησε μέρος τῶν Λειψάνων αὐτῶν στόν Καθεδρικό Ναό τῆς Φερράρας. Ἐκεῖ φυλάσσεται καί τό μέρος τοῦ ἀδιαφθόρου βραχίονος πού προσκύνησε ὁ Πατριάρχης Ἰωσήφ και το ὁποῖο μετέφερε ἀπό τήν Παλαιστίνη κατά τίς Σταυροφορίες ὁ Κόμης Ροβέρτος τῆς Φλάνδρας. Τό Λείψανο αὐτό δωρήθηκε στό Ναό τό 1100 ἀπό τήν σύζυγό του Ματθίλδη. 
Αποτέλεσμα εικόνας για λειψανα αγιου γεωργιου τροπαιοφορου
 Τό ἔτος 1999, προστέθηκαν στά γνωστά Λείψανα τοῦ Τροπαιοφόρου Μεγαλομάρτυρος, ἕνα ἀδημοσίευτο μέχρι τότε τμῆμα Κάρας. Ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Πέττας (Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπό-λεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως, Θεολόγος καί Δρ. Φιλολογίας, Ἱδρυτής καί Πρόεδρος τοῦ Ἱδρύματος «Χριστοφόρος Παπουλᾶκος»), μᾶς ὑπέδειξε παλαιά Λειψανοθήκη ἐξαιρετικῆς τέχνης καί ἔθεσε στή διάθεσή μας τά στοιχεῖα πού ἀφοροῦν τήν ὕπαρξη στήν Συλλογή τοῦ Ἱδρύματος, τμήματος τῆς Κάρας τοῦ ἁγ. Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Ὅπως προέκυψε ἀπό τήν σχολαστική μελέτη καί διασταύρωση τῶν στοιχείων, ἡ Λειψανοθήκη πού περιεῖχε τό τμήμα τῆς Κάρας, ἦρθε στήν κατοχή τῆς Λευϊτικῆς Οἰκογενείας Πέττα, κάτω ἀπό τίς ἀκόλουθες συνθῆκες:

 Μέ τήν ἀνταλλαγή τῶν πληθυσμῶν μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας, τοῦ ἔτους 1923, ἱκανός ἀριθμός προσφύγων κατέλειξε στήν περιοχή τῶν Πατρῶν, ὅπου δημιούργησε τόν συνοικισμό τῶν Προσφυγικῶν καί ἔζησε κάτω ἀπό πολύ ἄσχημες συνθῆκες. Τήν ἐποχή ἐκείνη ὁ παππούς τοῦ ἀρχιμ. Νεκταρίου, ἀείμνηστος Ἀνδρέας Ν. Πέττας, ἦταν ἰδιοκτήτης ἑνός ἐργοστασίου σαπωνοποιΐας, καθώς καί ἐξαγωγέας φρούτων πρός τήν Εὐρώπη. Ὡς φύσει φιλάνθρωπος, ὅπως καί ὁ γιός του Νικόλαος (ἔπειτα Ἱερεύς, πατέρας τοῦ ἀρχιμ. Νεκταρίου), ἔχοντας οἰκονομική εὐχέρεια, βοηθοῦσαν μέ διάθεση τροφίμων καί χρημάτων πολλές ἐμπερίστατες οἰκογένειες προσφύγων. Μία ἀπό αὐτές, σάν ἀντίδωρο εὐχαριστίας, δώρισε στόν ἔπειτα π. Νικόλαο, μία Λειψανοθήκη. Ἡ Λειψανοθήκη ἔχει μορφή βιβλίου, εἶναι ξύλινη, ἐπενδεδυμένη ἐξωτερικά μέ δέρμα καί διακοσμημένη ἐσωτερικά μέ ἁγιογραφίες πού εἰκονίζουν τήν Ζωοδόχο Πηγή καί 6 Ἁγίους, τῶν ὁποίων περιέχει Λείψανα. 

 Τό ἔτος 1999, μέ τήν χειροτονία τοῦ π. Νεκταρίου σέ Διάκονο, ζῶντος τοῦ ἀειμνήστου πατέρα του π. Νικολάου, ἀνοίχθηκε ἡ Λειψανοθήκη καί διαπιστώθηκε, ὅτι περιεῖχε Λείψανα 6 Ἁγίων, καθώς καί Τίμιο Ξύλο, ἐντός καλαισθήτου ἀργυροῦ Σταυροῦ εὐλογίας. Ἀπό τά 6 Λείψανα πού περιέχει, ἀναγνωρίσθηκαν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλου Θωμᾶ, Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους καί Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου (τῶν ἄλλων 3 Ἁγίων τά ὀνόματα εἶναι δυσανάγνωστα). 

 Τό Λείψανο τοῦ ἁγ. Γεωργίου ἦταν τοποθετημένο στό κάτω ἀριστερό τμῆμα τῆς ὅλης συνθέσεως καί ἦταν τό ἄνω τμῆμα τῆς Κάρας, μέ ἐπιγραφή (σέ μεγαλογράμματη γραφή) καί χρονολογία «ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, 1816». Μάλιστα, τό τμῆμα φέρει ἀνέπαφο καί τό δέρμα! (Αὐτό ἐνισχύει τήν θέση, ὅτι τό Λείψανο τοῦ Ἁγίου παρέμεινε ἀδιάφθορο, ἐφ’ ὅσον καί στήν Βενετία, στό Κοινόβιο τῶν Βενεδικτίνων τοῦ ἁγ. Νικολάου Lido, φυλάσσεται ἕνας βραχίονας τοῦ Ἁγίου, τμηματικά ἀδιάφθορος).

 Μετά τήν πολύ σοβαρή αὐτή ἀνακάλυψη, γιά νά ἀναδειχθεῖ αὐτός ὁ πνευματικός καί κειμηλιακός θησαυρός, ἀποφασίσθηκε νά τοποθετηθεῖ τό τμῆμα τῆς Κάρας σέ ἰδιαίτερη Λειψανοθήκη. Κατασκευάσθηκε ἔτσι σέ ἐργαστήριο ἀργυροχοΐας τῶν Ἰωαννίνων, λειψανοθήκη τύπου Κάρας, μέ σκαλιστές παραστάσεις ἀπό τόν Βίο τοῦ ἁγ. Γεωργίου. Συγκεκριμένα, οἱ παραστάσεις εἶναι οἱ ἑξῆς: Ἐσωτερικῶς, στό κάλυμμα τοῦ ἀνοίγματος, εἰκονίζεται ἡ κεφαλή τοῦ Ἁγίου. Στήν ἐμπρόσθια πλευρά ἱστορεῖται ὁ Ἅγιος μέ στρατιωτική ἐνδυμασία ὡς κεφαλοφόρος (φέρει δηλαδή τήν κεφαλή του, κατά τήν γνωστή παράσταση τῆς Κρητικῆς Σχολῆς) καί κυκλικῶς ἡ δρακοκτονία καί τέλος ἡ ἀποτομή τῆς τιμίας Κάρας του.

Τό ἀπότμημα αὐτό φυλάσσεται σήμερα στήν ἱστορική οἰκία τοῦ Διδασκάλου τοῦ Γένους Ὁσίου Χριστοφόρου τοῦ Παπουλάκου, στά Ἄρμπουνα Καλαβρύτων. Γιά τήν γνησιότητα αὐτοῦ τοῦ τμήματος τῆς Κάρας τοῦ Ἁγίου, ὑπάρχουν ἔγγραφες ἀποφάνσεις διαφόρων Ἐκκλησια-στικῶν Ἀρχῶν. 
Αποτέλεσμα εικόνας για λειψανα αγιου γεωργιου τροπαιοφορου
Μετά τήν ἀποκάλυψη αὐτή, ἡ γνώση μας περί τῶν Λειψάνων τοῦ ἁγ. Μεγαλομ. Γεωργίου, διαμορφώνεται ὡς ἑξῆς:
 Μέρη τῆς Κάρας φυλάσσονται στήν Ἱερά Μητρόπολη Θηβῶν καί Λεβαδείας, στόν Ρωμαιοκαθολικό Ναό τοῦ ἁγ. Γεωργίου τοῦ Μείζονος Βενετίας, στόν ὁμώνυμο Ρωμαιοκαθολικό Ναό Velabro Ρώμης καί στήν Συλλογή τοῦ Ἱδρύματος «Χριστοφόρος Παπουλᾶκος». Ἀπό τά λοιπά δέ Λείψανα τοῦ Ἁγίου, ἕνας βραχίονας φυλάσσεται στό Ρωμαιοκαθολικό Κοινόβιο τῶν Βενεδικτίνων τοῦ ἁγ. Νικολάου Lido Βενετίας καί μέρος βραχίονος κ. ἄ. Λείψανα στόν Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό Ναό τῆς Φερράρας Ἰταλίας. 

Στήν καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολή ἀποτμήματα Λειψάνων τοῦ ἁγ. Γεωργίου σώζονται στίς Μονές Ἰβήρων, Διονυσίου, Ξενοφῶντος καί Ζωγράφου Ἁγίου Ὄρους, ἁγ. Γεωργίου Φενεοῦ Κορινθίας, στίς Λαύρες Ἁγίας Τριάδος - ἁγ. Σεργίου Μόσχας καί ἁγ. Ἀλεξάνδρου Νέβσκι Ἁγίας Πετρουπόλεως καί στό Ναό τοῦ ἁγ. Γεωργίου τῶν Ἑλλήνων Βενετίας (ἐνδεχομένως καί ἀλλαχοῦ).

Κέντρον Ἁγιολογικῶν Μελετῶν
«Ὅσιος Συμεών ὁ Μεταφραστής»
1η Ὀκτωβρίου 2018

Μας εστάλη με ηλεκτρονικό μήνυμα

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2018

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ ΑΝΑΚΥΡΗΣΕΤΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ Ε.Σ.ΠΕ.Α.Μ/Θ

Η Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (Ε.Σ.ΠΕ.Α.Μ/Θ), μετά από πρόταση του Προέδρου της, κ. Νικολάου Παναγιωτίδη και την λήψη ομόφωνης απόφασης του Διοικητικού της Συμβουλίου, ανακυρήσει τον Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη τον Ομολογητή, ως Προστάτη και Καθοδηγητή της Ένωσης.

Είχε προηγηθεί επίσκεψη του Διοικητικού Συμβουλίου της (Ε.Σ.ΠΕ.Α.Μ/Θ),στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Δράμας κ.κ. Παύλο όπου ζητήθηκε και ελήφθη η ευλογία του και η σύμφωνη γνώμη του, για την ανακήρυξη του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη του Ομολογητή ως Προστάτη της Ένωσής μας. Στην συνέχεια τα μέλη του Δ.Σ. επισκέφθησαν την Ιερά Μονή Αναλήψεως του Σωτήρα (ΣΙΨΑ) στο συνοικισμό των Ταξιαρχών Δράμας και προσκύνησαν το σεπτό Σκήνωμα του Αγίου.

Ο πολυπαθής βίος του Αγίου που από μικρό παιδί, βασανίστηκε και ταλαιπωρήθηκε σκληρά, μέσα από πρωτόφαντους διωγμούς προσφυγιάς, σωματικούς τραυματισμούς, στερήσεις και πόνους, καθώς επίσης ο πνευματικός του αγώνας και η αγάπη του για τους συνανθρώπους μας, αποτελεί για όλους εμάς πηγή έμπνευσης και ηθικό παράδειγμα προκειμένου να συνεχίσουμε τις προσπάθειες μας για την ανάδειξη των προβλημάτων των Ελλήνων Στρατιωτικών.

Με ταπεινότητα και πολλή αγάπη, ζητάμε από τον Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη τον Ομολογητή, τον Προστάτη και Πνευματικό Καθοδηγητή, της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (Ε.Σ.ΠΕ.Α.Μ/Θ), να μας συντροφεύει σε αυτή μας την προσπάθεια, να επισημαίνει τα λάθη και τις παραλείψεις μας και να μας καθοδηγεί πνευματικά.

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

Πατέρες, περπατάω τα ογδόντα μου, δεν θα ξαναγιορτάσω στη γη τον άηΓιώργη μου και θέλω να τον ευαρεστήσω φέτος περισσότερο…

[…]Θα μας μείνη όμως αλησμόνητη η περίπτωσις της κατ’ έτος χαράς και λάμψεως του πολύ εναρέτου πατρός Γεωργίου (Καζάκος Δήμος εκ Σουφλίου Θράκης, γεν. 1902, προς. 1925, κουρ. 1928, κοιμ 1982), Γέροντος του κελλίου του Αγίου Γεωργίου του «Φανερωμένου», στα βορειοδυτικά των Καρυών, που, στην πανήγυρι του έτους 1982, μπαινόβγαινε στην εκκλησία του φτωχού κελλιού του και παρακαλούσε τους ψάλτες «να ψάλουν πιο καλά»∙ και έκανε και ξόδεψε τα πάντα του για εκείνη την τράπεζα, για να ευχαριστηθούν οι αδελφοί περισσότερο από κάθε άλλη φορά, γιατί ο αυστηρότατος νηστευτής και προορατικός Γέροντάς του του είχε προείπει, τότε που ήταν καλογέρι ακόμα:
«Θα πεθάνης όταν γίνης ογδόντα χρονών». 
Μας πληροφόρησαν ότι επρόκειτο περί αγίου ανδρός. Απεφάσιζε και διήνυε (Ευλόγιος το όνομά του, εκοιμήθη δε το 1948) δεκαετίες ολόκληρες αυστηράς νηστείας, απέχων, ο αείμνηστος, από κατάλυσι και αυτού του λαδιού ακόμη.
- Πατέρες, περπατάω τα ογδόντα μου, δεν θα ξαναγιορτάσω στη γη τον άηΓιώργη μου και θέλω να τον ευαρεστήσω φέτος περισσότερο απ’ όλες τις άλλες φορές∙ γι αυτό, σας παρακαλώ, ψάλτε και ευχαριστηθήτεκαι σεις μαζί μου∙ συγχωρέστεμε και Θεός σχωρέσ’ σας…
Πράγματι, το ίδιο έτος 1982, ημέρα Κυριακή και ώρα 11η προμεσιμβρινή, ο ευλαβέστατος και πολύ ενάρετος «ΓεροΓιώργης» παρέδωκε το πνεύμα του στον Σωτήρα Κύριο, έξι μήνες, δηλαδή, μετά απ’ εκείνη την πανήγυρι του αγίου Γεωργίου και την πανηγυρική τράπεζα, που είχε παραθέσει προς ευχαρίστησι των συμπανηγυριστών πατέρων.
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος γεωργιος φανερωμενος αγιο ορος
Όσοι παραβρέθηκαν στην κηδεία του -και είχαν σπεύσει πάρα πολλοί, γιατί ήταν πασίγνωστος και πολύ αγαπητός-, όλοι συγκινημένοι σχολίαζαν τόσο το προορατικό χάρισμα του Γέροντός του όσο και την πεποίθησι, την προσδοκία και την διαβεβαίωση του ιδίου, του χαριτωμένου μας Γέροντος Γεωργίου, του οποίου η απλότης, η ταπείνωσις και οι κατ’ εξοχήν μοναχικές αρετές ήταν γνωστές και ομολογούμενε απ’ όλους, και ο οποίος το να πεθάνη όταν θα γινόταν 80 ετών, όπως προείπε ο Γέροντά του στα χρόνια της νεότητός του, το εξελάμβανε σαν θέσφατο και δεδομένο και περίπου σαν θέμα… υπακοής.[…]
Από το βιβλίο
Γράμματα και Άρματα στον Άθωνα
του Επισκόπου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου
σελ. 188-189